ЭНАЛАПРИЛ таблетки 10 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат: эналаприл малеаты 10 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, тальк, микрокристалды целлюлоза, кальций стеараты, коллоидты кремнийдің қостотығы, кросповидон. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақтан сарғыш реңді ақ түске дейінгі, жалпақ цилиндрлі, ойығы және сызығы бар дөңгелек таблеткалар. Сызығы бір жақ бетінде. «Мәрмәрліктің» болуына жол беріледі.

- гипертонияны емдеу; - симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігін емдеу; - сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы (лықсу фракциясы ≤35%) бар пациенттерде симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігінің профилактикасы.

ЭНАЛАПРИЛ (эналаприл малеаты) малеин қышқылы мен эналаприл тұзы, екі амин қышқылының туындысы: L-аланин және L-пролин. Ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) пептидил-дипептидазаларға жатады және ангиотензин I-нің вазопрессорлық әсері бар ангиотензин II-ге айналуын катализдейді. Эналаприлді сіңіргеннен кейін малеат гидролизденіп, эналаприлат түзеді, ол АӨФ тежейді. АӨФ тежелуі плазмадағы ангиотензин II концентрациясының төмендеуіне әкеледі, бұл өз кезегінде плазмадағы ренин белсенділігінің жоғарылауына (рениннің бөлініп шығуына теріс кері байланыс механизмінің тоқтатылуына байланысты) және альдостерон секрециясының төмендеуіне әкеледі. Құрылымы бойынша АӨФ II кининазадан ерекшеленбейді. Осылайша, ЭНАЛАПРИЛ препараты күшті вазодилататор брадикининнің ыдырауын бөгей алады. Алайда, бұл әсердің клиникалық мәні әлі анықталған жоқ. Әсер ету механизмі ЭНАЛАПРИЛ препаратының гипотензиялық әсері, ең алдымен, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігін бәсеңдетумен байланысты, алайда препарат артериялық гипертензияның ренин төмен түріне шалдыққан пациенттерде артериялық қысымды төмендетеді. Фармакодинамикалық әсері Артериялық гипертензиясы бар пациенттерге ЭНАЛАПРИЛ препаратын енгізу жүрек қағу жиілігінің едәуір жоғарылауынсыз жатқан және тұрған жағдайындағы қысымның төмендеуімен қатар жүреді. Симптоматикалық постуральді гипотензия сирек дамиды. Кейбір пациенттерде артериялық қысымның оңтайлы төмендеуі бірнеше аптадан кейін ғана пайда болады. ЭНАЛАПРИЛ препаратымен емдеуді тоқтату артериялық қысымның күрт көтерілуіне әкелмейді. AӨФ белсенділігінің жеткілікті бәсеңдеуі әдетте эналаприлді бір рет қабылдағаннан кейін 2-4 сағаттан соң байқалады. Гипотензиялық әсер қабылдағаннан кейін бір сағат ішінде пайда болады, бірақ артериялық қысымның ең жоғары төмендеуі 4-6 сағаттан соң байқалады. Әсер ету ұзақтығы дозаға байланысты. Алайда, ұсынылған дозаларда енгізген кезде гипотензиялық және гемодинамикалық әсерлер кем дегенде 24 сағат бойы сақталады. Бастапқы артериялық гипертензиясы бар пациенттерде гемодинамиканы бағалау кезінде артериялық қысымның төмендеуі шеткері тамырларға төзімділіктің төмендеуімен және жүректің жиырылу жиілігінің ең төмен өзгеруі бар жүрек лықсуының ұлғаюымен қатар жүрді. ЭНАЛАПРИЛ препаратын енгізгеннен кейін бүйрек қан ағымының жоғарылауы байқалды, ал шумақтық сүзіліс жылдамдығы өзгеріссіз қалды. Эналаприлмен емдеу кезінде натрийдің немесе судың кідіру белгілері байқалмайды. Алайда шумақтық сүзілісі бастапқыда төмендеген пациенттерде оның жылдамдығы әдетте ұлғаяды. Бүйрек функциясы бұзылған және қатар жүретін қант диабеті бар немесе онсыз пациенттердің қатысуымен жүргізілген қысқа мерзімді клиникалық зерттеулерде эналаприл енгізілгеннен кейін альбуминурия, протеинурия және IgG несеппен шығарылуының төмендеуі байқалды. Тиазидтер қатарындағы диуретиктермен біріктірілген кезде ЭНАЛАПРИЛ препаратының гипотензиялық әсері күшейеді. ЭНАЛАПРИЛ препараты тиазидтік қатардағы диуретиктерді қолданумен байланысты гипокалиемияның ауырлығын болдырмауы немесе төмендетуі мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігіне шалдыққан және оймақгүл препараттарымен және диуретиктермен емдеудегі пациенттерде эналаприл малеатын (пероральді немесе в/і) енгізу нәтижесінде шеткері төзімділік пен артериялық қысым төмендеді. Минуттық қан көлемі өсті; әдетте жүрек қағу жиілігі жоғарылайтын жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде, керісінше төмендеді. Сол сияқты өкпе капиллярларындағы қысым төмендеді. Физикалық жүктемеге төзімділік және жүрек жеткіліксіздігінің дәрежесі (Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының критерийлері бойынша) дәл осылай жақсы жаққа өзгерді. Ұзақ емдеу кезінде бұл әсерлер сақталды. Жеңіл және орташа жүрек жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерде эналаприл сол жақ қарыншадағы соңғы диастолалық және систолалық көлемдердің азаюымен және лықсу фракциясының жоғарылауымен анықталған жүрек дилатациясы/ұлғаюы мен жүрек жеткіліксіздігінің дамуын бәсеңдетті. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Плацебо бақылаумен көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде (профилактикаға арналған SOLVD Prevention зерттеуі) симптомсыз сол жақ қарыншалық дисфункциясы бар пациенттер (сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы < 35%) байқалды. 4228 пациент рандомизацияланған және плацебо (N=2117) немесе эналаприл малеатын (N=2111) қабылдаған. Плацебо тобында 818 пациентте жүрек жеткіліксіздігі дамыды немесе қайтыс болды (38.6 %), ал эналаприл малеатын қабылдаған топта мұндай жағдайлардың 630-ы (29.8%) болды (қауіптің төмендеуі 29 %; 95% СА 21 36 %; p < 0.001). Плацебо тобындағы 518 пациент (24.5 %) және эналаприл малеатын қабылдаған топтағы 434 пациент (20,6%) қайтыс болды немесе қайтадан ауруханаға жатқызылды немесе жүрек жеткіліксіздігінің өршуі байқалды (қауіптің төмендеуі 20 %; 95% СА 9 30 %; p < 0.001). Плацебо бақылаумен көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде (емдеуге арналған SOLVD treatment зерттеуі) систолалық дисфункциядан туындаған симптоматикалық кідірісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер байқалды (лықсу фракциясы < 35%). Жүрек жеткіліксіздігінде жалпы қабылданған емдеуді жүргізген 2 569 пациент плацебо тобына (n = 1284) немесе эналаприл (n = 1285) қабылдаған топқа рандомизацияланды. Плацебо тобында эналаприл тобындағы 452-мен салыстырғанда 510 өлім (39.7 %) орын алды (35.2 %) (қауіптің төмендеуі 16 %; 95% СА 5 26%; p = 0.0036). Плацебо тобында жүрек-қантамыр патологиясына байланысты 461 өлім жағдайы орын алды, ал салыстыру үшін эналаприл қабылдаған топта 399 жағдай болды (қауіптің төмендеуі: 18%; 95% СА: 6 28%; p<0.002); мұның себебі, ең алдымен, өлім санының төмендеуі үдемелі жүрек жеткіліксіздігіне байланысты (плацебо тобында 251, эналаприл қабылдаған топтағы 209-мен салыстырғанда, қауіптің төмендеуі: 22%, 95% СА: 6 35%). Жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауына байланысты өлім жағдайы немесе ауруханаға жатқызу аз болды (плацебо тобында 736 және эналаприл қабылдаған топта 613; қауіптің төмендеуі: 26%; 95% СА: 18 34%; p < 0.0001). Жалпы алғанда, SOLVD зерттеуінде эналаприл малеаты сол жақ қарыншалық дисфункциясы бар пациенттерде миокард инфарктісінің даму қаупін 23% (95% СА: 11 34%; p < 0.001) және тұрақсыз стенокардия себебінен ауруханаға жатқызу қаупін 20% (95% СА:9 29%, p<0.001) төмендетті. АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірлесіп қолдану екі кең ауқымды, рандомизацияланған, бақыланатын сынақтарда (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone және Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (the Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) біріктірілімде зерттелді. ONTARGET анамнезінде жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлық аурулары бар немесе нысана ағзалардың зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2 типті қант диабеті бар пациенттерде жүргізілген зерттеу болып табылады. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде жүргізілген зерттеу болып табылады. Зерттеу деректері бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр ауруларының нәтижесіне және олардан болатын өлімге айтарлықтай қолайлы әсер етпеді, ал монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел патологиясы және/немесе артериялық гипотензияның даму қаупі жоғары болды. Фармакодинамикалық қасиеттердің ұқсастығын ескере отырып, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары үшін де қолданылады. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бірге қолдануға болмайды. ALTITUDE (Aliskiren trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Enpoints) 2 типті қант диабеті және созылмалы бүйрек ауруы, жүрек-қантамыр ауруы бар пациенттерде немесе екі ауруы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен стандартты емдеуге алискиренді қосудың оң әсерін анықтау үшін жүргізілген зерттеу болды. Бұл зерттеу қажетсіз нәтижелер қаупінің жоғарылауына байланысты ертерек тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім мен инсульттің басталуы плацебо қабылдаған топқа қарағанда алискиренді қабылдаған топта жиі болды, ал жағымсыз құбылыстар мен күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) плацебо қабылдаған топқа қарағанда алискиренді қабылдаған топта жиі кездеседі. Педиатриялық популяция Артериялық гипертензиядан зардап шегетін 6 жастан асқан педиатриялық бейіндегі пациенттерге қатысты эналаприл малеатын қолдану тәжірибесі шектеулі. Артериялық гипертензиясы бар 6-16 жас аралығындағы 110 педиатриялық бейіндегі пациенттерді қамтитын бір клиникалық зерттеуде дене салмағы ≥ 20 кг және шумақтық сүзіліс дәрежесі > 30 мл/мин/1.73 м2 пациенттер, сондай-ақ дене салмағы < 50 кг пациенттер тәулігіне 0.625 мг, 2.5 мг немесе 20 мг эналаприл малеатын алды; дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер тәулігіне 1.25 мг, 5 мг немесе 40 мг эналаприл малеатын алды. Эналаприл малеатын күніне бір рет қабылдаған кезде артериялық қысым дозаға байланысты төмендеді. Артериялық қысымды төмендетудің эналаприл дозасына адекватты тәуелділігі барлық қосалқы топтарда (жасы, жыныстық жетілу кезеңі, жынысы, этникалық тегі) байқалды. Ең төменгі дозалар (0.625 мг және 1.25 мг), орташа есеппен тәулігіне 0.02 мг/кг сәйкес келеді, тұрақты гипотензиялық әсер етпеді. Сынақтан өткен ең жоғары доза тәулігіне 0.58 мг/кг (40 мг дейін) құрады. Балалардағы жағымсыз әсерлердің бейіні ересектердікінен ерекшеленбеді.

Доза пациенттің жағдайына және емдеуге артериялық қысымның (АҚ) реакциясына байланысты жеке таңдалады. Балалар Артериялық гипертензиясы бар балаларда препаратты қолданудың клиникалық сынақ тәжірибесі шектеулі. Артериялық гипертензия Бастапқы доза артериялық гипертензия дәрежесіне және науқастың жағдайына байланысты 5-тен ең жоғары 20 мг-ға дейінді құрайды (төм.қараңыз). Препарат күніне бір рет беріледі. Жеңіл артериялық гипертензияда ұсынылатын бастапқы доза 5-тен 10 мг-ға дейін. Белсендірілген ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесі күшті пациенттерде (мысалы, реноваскулярлық гипертензия, тұздың сарқылуы және/немесе көлемнің кішіреюі, жүрек декомпенсациясы немесе ауыр артериялық гипертензия кезінде) бастапқы дозаны енгізуден кейін артериялық қысымның шамадан тыс түсуі байқалуы мүмкін. Мұндай пациенттерде бастапқы дозасы 5 мг немесе одан төмен ұсынылады және емдеуді бастау дәрігердің бақылауымен жүргізілуі тиіс. Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдыңғы емдеу сұйықтық көлемінің төмендеуіне және эналаприлмен емдеуді бастаған кезде гипотензия қаупіне әкелуі мүмкін. Мұндай пациенттерге 5 мг немесе одан аз бастапқы доза ұсынылады. Мүмкін болса, диуретиктермен емдеуді ЭНАЛАПРИЛ препаратымен емдеу басталғанға дейін 2-3 күн бұрын тоқтату керек. Бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау керек. Стандартты демеуші доза тәулігіне 20 мг құрайды. Ең жоғары демеуші доза тәулігіне 40 мг құрайды. Жүрек жеткіліксіздігі/сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігін емдеуде ЭНАЛАПРИЛ диуретиктерге және қажет болса оймақгүлге немесе бета-блокаторларға қосымша қолданылады. Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі немесе сол жақ қарыншаның асимптоматикалық дисфункциясы бар пациенттерде Эналаприлдің бастапқы дозасы 2.5 мг құрайды және оны артериялық қысымға алғашқы әсерін анықтау үшін мұқият медициналық бақылаумен тағайындау керек. Симптоматикалық гипотензия болмаған кезде немесе жүрек жеткіліксіздігінде Эналаприл препаратымен ем басталғаннан кейін симптоматикалық гипотензияны тиімді емдеген соң дозаны пациенттің көтеруіне байланысты бір рет немесе екі рет енгізілетін әдеттегі 20 мг демеуші дозаға дейін біртіндеп ұлғайту керек. Мұндай дозаны бөлуді 2-4 апта ішінде жүргізу ұсынылады. Ең жоғары доза екі қабылдауға бөлінген тәулігіне 40 мг құрайды. 1-кесте. Жүрек жеткіліксіздігі/сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы бар пациенттерде эналаприлді дозалау режимі Апта — Доза мг/күн 1 апта — 1-3 күндер аралығы: күніне 2.5 мг* бір рет 4-7 күндер аралығы: екі дозада күніне 5 мг 2 апта — Бір рет немесе 2 дозада тәулігіне 10 мг 3 және 4 апта — Бір рет немесе екі қабылдаумен тәулігіне 20 мг * Бүйрек функциясы бұзылған немесе диуретиктерді қабылдайтын пациенттерде ерекше сақтық шараларын орындау керек. Артериялық қысым мен бүйрек функциясын Эналаприл препаратымен емдеуді бастағанға дейін де, одан кейін де мұқият бақылау керек, өйткені гипотензия және (сирек) кейіннен болатын бүйрек жеткіліксіздігі туралы хабарланған. Диуретиктерді қабылдайтын пациенттерде Эналаприл препаратымен емдеуді бастар алдында дозаны мүмкіндігінше азайту керек. Эналаприлдің бастапқы дозасын енгізгеннен кейін артериялық гипотензияның пайда болуы препаратты одан әрі қолдануды жоққа шығармайды. Сондай-ақ, қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылау керек. Пациенттердің ерекше топтары Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Әдетте, эналаприлді қабылдау арасындағы аралықтарды ұзарту және / немесе азайту керек. 2-кесте. Бүйрек жеткіліксіздігіндегі дозалау режимі Креатинин клиренсі (CrCL) мл/мин — Бастапқы доза мг/күн 30 < CrCL < 80 мл/мин. — 5-10 мг 10 < CrCL ≤ 30 мл/мин. — 2.5 мг CrCL ≤ 10 мл/мин. — Диализ күндері 2.5 мг* * Эналаприл диализге ұшырайды. Диализсіз күндердегі дозаны артериялық қысымның реакциясына байланысты түзету керек. Егде жастағы пациенттер Доза егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясына сәйкес келуі тиіс. Балалар Таблетканы жұтуы мүмкін пациенттер үшін дозаны пациенттің бейініне және артериялық қысымның реакциясына сәйкес жеке таңдау керек. Ұсынылатын бастапқы доза дене салмағы 20-дан < 50 кг дейінгі пациенттер үшін 2.5 мг және дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер үшін 5 мг құрайды. Эналаприл күніне бір рет беріледі. Дозаны пациенттің қажеттіліктеріне сәйкес түзету керек, дене салмағы 20-дан < 50 кг дейінгі пациенттер үшін күніне ең көбі 20 мг және дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер үшін 40 мг. Эналаприлді шумақтық сүзіліс жылдамдығы <30 мл/мин/1.73 м2 болатын нәрестелер мен балаларда қолдану ұсынылмайды, өйткені деректер жоқ. Қолдану тәсілі ЭНАЛАПРИЛ тамақтануға қарамастан ішке қабылдайды.

- эналаприлге, ангиотензин өзгертуші ферменттің (АӨФ) кез келген басқа тежегіштеріне немесе "Құрамы" бөлімінде аталған кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - анамнезіндегі алдыңғы АӨФ тежегіштерімен жүргізілген емге байланысты болған ангионевроздық ісіну; - тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну; - жүктіліктің екінші және үшінші триместрлері; - Эналаприлді құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге қарсы көрсетілген (ШСЖ < 60 мл/мин/1.73 м2); - сакубитрил/валсартан емімен бір мезгілде қолдану. Эналаприлді сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды.

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі: - бас айналуы - көздің бұлдырауы - жөтел - жүрек айнуы - астения Жиі: - депрессия - бас ауыруы, естен тану, дәм сезудің өзгеруі - кеуденің ауыруы, ырғақтың бұзылуы, стенокардия, тахикардия - гипотензия (ортостаздық гипотензияны қоса) - ентігу - диарея, іштің ауыруы - бөртпе, аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну: беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі туралы хабарланды - шаршау - гиперкалиемия, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы Жиі емес: - анемия (оның ішінде апластикалық және гемолиздік) - гипогликемия - сананың шатасуы, күйгелектік, ұйқысыздық - ұйқышылдық, парестезия, вертиго - құлақ шыңылдауы - жүрек қағуы, миокард инфарктісі немесе ми қан айналымының бұзылуы*, қаупі жоғары пациенттерде шамадан тыс гипотензиядан салдарлы болуы мүмкін - қан кернеуі, ортостаздық гипотензия - ринорея, тамақ ауыруы немесе дауыстың қарлығуы, бронх түйілуі/демікпе - ішектің бітелуі, панкреатит, құсу, диспепсия, іш қату, анорексия, асқазанның тітіркенуі, ауыздың құрғауы, пептидтік ойықжара - тершеңдік, қышыну, есекжем, алопеция - бұлшықет түйілуі - бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, протеинурия - импотенция - дімкәстік, қызба - қандағы мочевина концентрациясының жоғарылауы, гипонатриемия Сирек: - нейтропения, гемоглобин концентрациясының төмендеуі, гематокриттің төмендеуі, тромбоцитопения, агранулоцитоз, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі, панцитопения, лимфаденопатия, аутоиммунды аурулар - ерекше түстер көру, ұйқының бұзылуы - Рейно феномені - өкпе инфильтраттары, ринит, аллергиялық альвеолит/эозинофильді пневмония - стоматит/афтозды ойық жаралар, глоссит - бауыр жеткіліксіздігі, гепатит – гепатоцеллюлярлық немесе холестаздық, гепатит, оған қоса некроз, холестаз (сарғаюды қоса) - мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, эксфолиативтік дерматит, уытты эпидермальді некролиз, күлдіреуік, эритродермия - олигурия - гинекомастия - бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы, қан сарысуындағы билирубин деңгейінің жоғарылауы Өте сирек: - ішектің ангионевроздық ісінуі Белгісіз: - антидиурездік гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (АДГТС) Келесі белгілердің кейбірін немесе барлығын қамтуы мүмкін симптомдар кешені туралы хабарланды, ол: қызба, серозит, васкулит, миалгия/миозит, артралгия/артрит, антинуклеарлы антиденелерді талдаудың оң нәтижесі, ЭШЖ жоғарылауы, эозинофилия және лейкоцитоз. Бөртпе, фотосенсибилизация немесе басқа дерматологиялық көріністер пайда болуы мүмкін. * Таралу дәрежесі плацебо топтарындағы және клиникалық сынақтар кезіндегі белсенді бақылау топтарындағы көрсеткіштермен салыстырмалы болады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда осы препаратпен артық дозалану туралы деректер шектеулі. Бүгінгі күні артық дозаланудың ең жиі кездесетін белгісі таблеткаларды қабылдағаннан кейін шамамен алты сағаттан кейін басталатын және ренин-ангиотензин жүйесінің блокадасымен және мелшиюмен қатар жүретін айқын артериялық гипотензия болып табылады. АӨФ тежегіштерімен артық дозаланғанда келесі симптомдар дамуы мүмкін: жедел қантамыр жеткіліксіздігі, электролиттік теңгерімсіздік, бүйрек жеткіліксіздігі, гипервентиляция, тахикардия, жүрек қағуы, брадикардия, бас айналуы, үрей жағдайы және жөтел. 300 мг және 440 мг эналаприлді ішке қабылдағаннан кейін эналаприл малеатының сарысу деңгейінің препаратты емдік дозада қабылдағаннан кейін байқалатын деңгеймен салыстырғанда тиісінше 100 және 200 есе асып кету жағдайлары туралы хабарланды. Артық дозаланғанда емдеу үшін физиологиялық ерітіндінің венаішілік инфузиясы ұсынылады. Артериялық гипотензия дамыған кезде пациентті шокқа қарсы жағдайға жатқызу керек. Мүмкіндік болса, ангиотензин II инфузиясы және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізу дұрыс. Егер оны қабылдағаннан бері біраз уақыт өтсе, организмнен эналаприл малеатын алып тастау үшін шаралар қабылдау керек (мысалы, құсу, асқазанды шаю, абсорбенттер мен натрий сульфатын енгізу). Эналаприлатты гемодиализ арқылы қан арнасынан шығаруға болады («Арнайы ескертулер» бөл. қараңыз). Тұрақты брадикардияда кардиостимуляторды қолданатын емдеу тағайындалады. Бұл жағдайда өмірлік маңызды көрсеткіштерге, сондай-ақ қан сарысуындағы электролиттер мен креатинин деңгейіне үздіксіз бақылау жүргізілуі керек.

Симптоматикалық артериялық гипотензия Симптоматикалық гипотензия асқынбаған гипертензиясы бар пациенттерде сирек байқалады. ЭНАЛАПРИЛ қабылдаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде, егер пациент сусызданған болса, мысалы, диуретиктермен емдеу, тамақ тұзын шектеу, диализ, диарея немесе құсу кезінде симптоматикалық гипотензияның дамуы ықтимал. Жүрек жеткіліксіздігі, қатар жүретін бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе онсыз пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия байқалды. Бұл көбінесе жүрек жеткіліксіздігінің дәрежесі пациенттерде кездеседі, бұл ілмектік диуретиктердің жоғары дозаларын, гипонатриемияны немесе функционалды бүйрек жеткіліксіздігін қолданудан көрініс табады. Мұндай пациенттерде емдеуді дәрігердің бақылауымен бастау керек және пациенттер ЭНАЛАПРИЛ және/немесе диуретик дозасы түзетілген сайын мұқият бақылануы тиіс. Сол сияқты, жүректің ишемиялық ауруы немесе цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерді бақылау керек, оларда АҚ шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісінің немесе инсульттің дамуына әкелуі мүмкін. Артериялық гипотензия пайда болғанда, науқасты шалқасынан жатқызып, қажет болғанда физиологиялық ерітіндіні вена ішіне енгізу керек. Өтпелі гипотензиялық реакция қосымша дозаларды енгізуге қарсы көрсетілім емес, оны әдетте көлем ұлғайғаннан кейін артериялық қысым көтерілгеннен кейін қиындықсыз енгізуге болады. Артериялық қысымы қалыпты немесе төмен жүрек жеткіліксіздігі бар кейбір пациенттерде ЭНАЛАПРИЛ препаратын қолданған кезде жүйелі артериялық қысымның қосымша төмендеуі байқалуы мүмкін. Бұл күтілетін әсер және әдетте емдеуді тоқтату үшін себеп болмайды. Егер артериялық гипотензия симптоматикалық болып қалса, диуретиктің және/немесе ЭНАЛАПРИЛ препаратының дозасын азайту және/немесе тоқтату қажет болуы мүмкін. Аортальді немесе митральді стеноз / гипертрофиялық обструктивті кардиомиопатия Вазодилатациялық әсері бар барлық дәрілік заттар сияқты, сол жақ қарыншасында клапандар мен шығару жолдары аймағында обструкциясы бар пациенттерге АӨФ тежегіштері сақтықпен тағайындалуы керек; кардиогендік шок және шығару жолы аймағында айтарлықтай гемодинамикалық кедергі болған кезде. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында (креатинин клиренсі < 80 мл/мин) эналаприлдің бастапқы дозасын пациенттің креатинин клиренсіне сәйкес, содан кейін пациенттің емдеуге реакциясына байланысты түзету керек. Калий мен креатининге дағдылы мониторинг жүргізу мұндай пациенттер үшін әдеттегі медициналық тәжірибенің бөлігі болып табылады. Эналаприлді қабылдауға байланысты бүйрек жеткіліксіздігі, негізінен ауыр жүрек жеткіліксіздігі немесе бүйрек артериясының стенозын қоса, бүйрек ауруы бар пациенттерде байқалды. Уақытылы анықтау және тиісті емдеу жағдайында эналаприл емімен байланысты бүйрек жеткіліксіздігі әдетте қайтымды болады. Емдеу басталғанға дейін бүйрек аурулары анықталмаған кейбір пациенттерде ЭНАЛАПРИЛ препараты диуретиктермен бірге қандағы мочевина мен қан сарысуындағы креатинин концентрациясының әдетте аздаған және өтпелі жоғарылауын тудырды. Мұндай жағдайларда дозаны төмендету және/немесе диуретикті және/немесе ЭНАЛАПРИЛ препаратын тоқтату қажет болуы мүмкін. Мұндай пациенттерде ең алдымен, бүйрек артериясының стенозын анықтап алу керек («Реноваскулярлық гипертензия» бөл. қараңыз). Реноваскулярлық гипертензия Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе бүйрек артериясының жалғыз жұмыс істейтін бүйрек стенозы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емдеу артериялық қысымның төмендеуіне немесе бүйрек жеткіліксіздігінің дамуына ерекше қауіп төндіреді. Бұл ретте бүйрек функциясының жоғалуы мүмкін, көбінесе сарысу креатининінің шамалы өзгеруімен көрініс табады. Мұндай пациенттерге препарат тұрақты медициналық бақылауда және төмен дозада тағайындалады, содан кейін бүйрек функциясын бақылау арқылы мұқият көтеріледі. Бүйрек трансплантациясы Бүйрек трансплантациясынан кейін пациенттерде қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан бүйрек трансплантациясынан кейін пациенттерде ЭНАЛАПРИЛ препаратымен емдеу ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі АӨФ тежегіштерін қолдану холестаздық сарғаюдан немесе гепатиттен басталатын және бауырдың фульминанттық некрозына дейін үдейтін, кейде өліммен аяқталатын синдромның дамуымен сирек байланысты болды. Бұл синдромның механизмі зерттелмеген. Сарғаю пайда болғанда немесе АӨФ тежегіштерін қолдану аясында «бауыр» трансаминазаларының белсенділігі едәуір жоғарылағанда препаратты қабылдауды тоқтатып, тиісті қосымша ем тағайындау керек. Пациент тиісті бақылауда болуы тиіс. Нейтропения/ агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия байқалды. Нейтропения бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде және басқа да күрделі факторларсыз сирек кездеседі. ЭНАЛАПРИЛді иммуносупрессиялық ем, аллопуринол немесе прокаинамид қабылдайтын дәнекер тіннің жүйелі аурулары (жүйелі қызыл жегі, склеродермия және т.б.) бар пациенттерде немесе, әсіресе, бүйрек функциясы бұзылған болса, көрсетілген асқындыратын факторлардың біріктірілімен ерекше сақтықпен қолданған жөн. Бұл пациенттердің кейбіреулерінде ауыр инфекциялық аурулар дамыды, олар кейбір жағдайларда антибиотиктермен қарқынды емдеуге жауап бермеді. Егер мұндай пациенттерде эналаприл қолданылса, қандағы лейкоциттер мен лимфоциттер санына тұрақты бақылау жүргізу ұсынылады және пациенттерге инфекциялық аурудың кез келген белгілері туралы хабарлау қажеттігі туралы ескерту керек. Аса жоғары сезімталдық реакциялары / ангионевроздық ісіну ЭНАЛАПРИЛ препаратын қоса, АӨФ тежегіштерін қолданған кезде емдеудің әртүрлі кезеңдерінде пайда болған беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс қатпарларының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің сирек жағдайлары байқалды. Мұндай жағдайларда ЭНАЛАПРИЛ препаратын қабылдауды дереу тоқтатып, клиникалық симптомдарды бақылау және түзету мақсатында пациенттің жағдайын мұқият бақылау керек. Респираторлық дистресс-синдромының дамуынсыз тек тілдің ісінуі байқалса да, пациенттерге ұзақ мерзімді бақылау қажет болуы мүмкін, өйткені антигистаминдік дәрілермен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Көмейдің ісінуімен немесе тілдің ісінуімен байланысты ангионевроздық ісіну салдарынан өте сирек өлім туралы хабарланды. Тілдің, дауыс қатпарларының немесе көмейдің ісінуі, әсіресе тыныс алу ағзаларына хирургиялық араласудан өткен пациенттерде тыныс алу жолдарының обструкциясына әкелуі мүмкін. Ісіну тіл, дауыс қатпарлары немесе көмей аймағында шоғырланған және тыныс алу жолдарының обструкциясына әкелуі мүмкін жағдайларда дереу тиісті ем тағайындау керек, ол эпинефриннің (адреналиннің) 0.1% ерітіндісін (0.3-0.5 мл) тері астына енгізуді қамтуы және/немесе тыныс алу жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз етуі мүмкін. АӨФ тежегіштерін қабылдаған қара нәсілдегі пациенттерде ангионевроздық ісіну басқа нәсілді пациенттерге қарағанда жиі байқалды. Анамнезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланысты емес ангионевроздық ісінуі бар пациенттер АӨФ тежегіштерімен ем аясында ангионевроздық ісінудің даму қаупіне көбірек ұшырауы мүмкін. АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қабылдау ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына байланысты қолдануға болмайды. Сакубитрилмен/валсартанмен емдеу ЭНАЛАПРИЛ препаратының соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте басталмауы керек. ЭНАЛАПРИЛ препаратымен емдеу сакубитрил/валсартанның соңғы қабылданған дозасынан кейін 36 сағаттан ерте басталмауы керек. Рацемадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бірге АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін (мысалы, тыныс алу жолдары немесе тіл ісіну, тыныс алу жеткіліксіздігімен немесе онсыз). Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вильдаглиптинмен қабылдауды бастаған кезде, АӨФ тежегішін қабылдаған пациентте сақ болу керек. Жарғақ қанаттылардың уынан аллергенмен десенсибилизация жүргізу кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде жарғақ қанаттылардың уынан аллергенмен десенсибилизация жүргізу кезінде өмірге қауіп төндіретін анафилактоидты реакциялар дамыды. Егер десенсибилизация жүргізу басталғанға дейін АӨФ тежегішін қабылдауды уақытша тоқтатса, жағымсыз реакцияларға жол бермеуге болады. ТТЛП-аферез жүргізу кезіндегі анафилактоидты реакциялар Декстран сульфатын пайдалана отырып, ТТЛП-аферезді жүргізу кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде өмірге қауіпті анафилактоидты реакциялар сирек байқалған. Егер АӨФ тежегішін ТТЛП-аферез әрбір процедурасы басталғанға дейін уақытша тоқтатса, осы реакциялардың дамуына жол бермеуге болады. Гемодиализдегі пациенттер Анафилактоидты реакциялар жоғары ағымды жарғақшаларды (AN 69® сияқты) қолдана отырып диализде болатын және бір мезгілде АӨФ тежегіштерімен ем алатын пациенттерде байқалды. Бұл пациенттерде диализдік жарғақшалардың басқа түрін немесе басқа кластағы гипотензиялық дәрілерді қолдану қажет. Гипогликемия Ішке қабылдауға арналған гипогликемиялық дәрілерді қабылдап жүрген, қант диабеті бар пациенттер АӨФ тежегіштерін қолдануды бастар алдында, әсіресе осы дәрілік заттарды бір мезгілде қолданудың алғашқы айы ішінде, қандағы глюкоза концентрациясын (гипогликемия) ұдайы бақылап отыру қажеттілігінен хабардар болуы тиіс. Жөтел АӨФ тежегіштерімен емдеу аясында жөтелдің пайда болу жағдайлары байқалды. Әдетте, жөтел қақырықсыз, тұрақты және ем тоқтатылғаннан кейін қайтады. АӨФ тежегіштерін қолданумен байланысты жөтел жөтелдің дифференциациялық диагностикасы кезінде ескерілуі тиіс. Хирургиялық араласу / жалпы анестезия Үлкен хирургиялық араласулар немесе гипертензияға қарсы әсер тудыратын дәрілерді қолдана отырып, жалпы анестезия жүргізу кезінде эналаприлат рениннің компенсаторлық босап шығуынан туындаған ангиотензин II түзілуін бөгейді. Егер бір уақытта осындай механизммен түсіндірілген АҚ төмендеуі байқалса, оны айналымдағы қан көлемінің ұлғаюымен реттеуге болады. Гиперкалиемия АӨФ тежегіштері гиперкалиемия тудыруы мүмкін, өйткені олар альдостеронның бөлінуін тежейді. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде әсер әдетте аз болады. Алайда, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде және/немесе калий қоспаларын (тұзды алмастырғыштарды қоса), калий жинақтаушы диуретиктерді, триметоприм немесе ко-тримоксазолды, сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол деп те аталады, әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия дамуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторларын АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылау керек. Литий препараттары Литий және эналаприл препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы Сезімтал пациенттерде, әсіресе егер РААЖ-ға ықпал ететін дәрілік заттармен біріктірілген ем қолданылса, артериялық гипотензияның, естен танудың, инсульттің, гиперкалиемияның және бүйрек функциясының бұзылуларының (соның ішінде бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігінің) дамығаны туралы мәлімделді. АӨФ тежегіштерін АРА II немесе алискиренмен біріктіріп қолдану арқылы РААЖ қосарлы блокадасын жүргізу ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада өте қажет деп саналса, оны тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясы, электролиттер мен артериялық қысымды жиі мұқият бақыланған жағдайда жүргізу керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдануға болмайды. Балалар Артериялық гипертензиясы бар 6 жастан асқан балаларда қолдану тәжірибесі шектеулі, бірақ басқа көрсетілімдер бойынша қолдану тәжірибесі жоқ. 2 айдан асқан балаларда шектеулі фармакокинетикалық деректер бар. Артериялық гипертензиядан басқа көрсетілімдер бойынша балаларға ЭНАЛАПРИЛ ұсынылмайды. ЭНАЛАПРИЛді шумақтық сүзіліс жылдамдығымен <30 мл/мин/1.73 м2 нәрестелер мен балаларда қолдану ұсынылмайды, өйткені деректер жоқ. Жүктілік АӨФ тежегіштерін жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен ем жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге қажетті деп есептелсе, ЭНАЛАПРИЛді жүктілік кезінде пайдалану үшін қауіпсіздік бейіні анықталған альтернативті гипотензиялық препараттарға ауыстыру керек. Егер жүктілік диагнозы қойылса, АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, альтернативті емді бастау керек. Нәсілі Басқа АӨФ тежегіштерін қолданғандағыдай, эналаприл басқа нәсілді пациенттерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде АҚ азырақ тиімді төмендетеді, бұл АГ бар қара нәсілді пациенттер популяциясындағы қан плазмасы ренинінің белсенділігі төмен жағдайлардың анағұрлым жоғары таралуымен түсіндірілуі мүмкін. Лактоза Галактозаның сирек тұқым қуалайтын жақпаушылығы, жалпы лактаза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге ЭНАЛАПРИЛді қолдануға болмайды. Арнайы ескертулер - хирургиялық араласу алдында (стоматологияны қоса) пациентке хирург/анестезиологқа ЭНАЛАПРИЛ препаратын қолданатыны туралы ескертуі қажет; - лактоза - ЭНАЛАПРИЛ құрамында лактоза бар, сондықтан оны галактозаны көтере алмау, Лапп лактаза тапшылығы, немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы сияқты сирек кездесетін тұқым қуалайтын аурулары бар пациенттерге қолдануға болмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде кейде бас айналуы немесе шаршау пайда болуы мүмкін екенін ескеру қажет.

АӨФ тежегіштері: Жүктіліктің бірінші триместрінде AӨФ тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерін қолдану жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қарсы көрсетілген. Егер AӨФ тежегіштерімен емдеуді жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлаған пациенттер жүктілік уақытында қолдану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар альтернативті гипертензияға қарсы препараттарға ауысуы керек. Жүктілікті диагностикалау кезінде АӨФ тежегіштерін емін дереу тоқтатып, қажет болса альтернативті емдеуді бастау керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АӨФ тежегіштерімен емдеудің әсері адамдарда фетоуыттылықты (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйек сүйектенуінің кешігуі) және неонатальді уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) тудыратыны белгілі. Анада қағанақ суының аздығы байқалады, бұл шарананың бүйрек функциясының төмендеуі, бұл аяқ-қол контрактураларына, бассүйек-бет деформацияларына және өкпенің гипопластикалық дамуына әкелуі мүмкін. Егер АӨФ тежегіштерінің әсері жүктіліктің екінші триместрінде пайда болса, бүйрек пен бассүйек функциясы бойынша ультрадыбыстық зерттеу жүргізу ұсынылады. Аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған сәбилерді гипотонияға қатысты толықтай бақылау керек. Шектеулі фармакокинетикалық деректер эналаприлдің емшек сүтіндегі концентрацияның өте төмен екендігін растады. Бұл концентрациялар клиникалық тұрғыдан маңызды емес болып көрінгенімен, эналаприлді емшек емізу кезінде шала туылған нәрестелерге және босанғаннан кейінгі алғашқы бірнеше аптада жүрек-қантамыр мен бүйрек әсерлерінің гипотетикалық қаупіне және клиникалық қолдану тәжірибесінің жеткіліксіздігіне байланысты қолдану ұсынылмайды. Осы жастан асқан балаларға қатысты емшек емізетін ананың ЭНАЛАПРИЛ препаратын қолдануы өте қажет жағдайда және нәрестені жағымсыз реакциялар үшін медициналық бақылау жағдайында ғана рұқсат етіледі.

Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын дәрілік заттар АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды, себебі бұл ангионевроздық ісінудің қаупін арттырады. Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бірге АӨФ тежегіштерін қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы АРА II, АӨФ тежегіштерін немесе алискиренді (ренин тежегіші) қолданумен РААЖ қосарлы блокадасы монотерапиямен салыстырғанда артериялық гипотензияның, естен танудың, гиперкалиемияның және бүйрек функциясы бұзылуының (оның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігінің) жоғары қаупімен астасқан. Калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары немесе қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылататын басқа препараттар Қан сарысуындағы калий деңгейі әдетте қалыпты шектерде қалса да, Эналаприл препаратымен емделген кейбір пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспалары немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштар қан сарысуындағы калий деңгейінің едәуір жоғарылауына әкелуі мүмкін. Эналаприлді триметоприм және котримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылататын басқа препараттармен бірге қолданғанда да сақтық таныту керек, өйткені триметоприм амилоридке ұқсас калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет ететіні белгілі. Сондықтан Эналаприлді жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейін жиі бақылаумен қолдану керек. Циклоспорин Гиперкалиемия циклоспоринмен бірге АӨФ тежегіштерін қолданғанда пайда болуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Гепарин Гиперкалиемия гепаринмен бірге АӨФ тежегіштерін қолданғанда пайда болуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Диуретиктер (тиазидтік немесе ілмектік диуретиктер) Эналаприлмен емді бастағанға дейін диуретиктердің жоғары дозаларымен емдеу айналымдағы қан көлемінің төмендеуіне және артериялық гипотензияның даму қаупіне әкелуі мүмкін. Гипотензиялық әсерлер диуретик қабылдауды тоқтату, сұйықтық көлемін толықтыру немесе тұзды тұтынуды ұлғайту жолымен немесе эналаприлмен емді төмен дозада бастау жолымен азайтылуы мүмкін. Басқа гипертензияға қарсы дәрілер Бұл препараттарды бір мезгілде қолдану эналаприлдің гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін. Нитроглицеринмен және басқа нитраттармен немесе басқа вазодилататорлармен бір мезгілде қолдану артериялық қысымды одан әрі төмендетуі мүмкін. Литий препараттары Натрийдің шығарылуына әсер ететін басқа дәрілік заттар сияқты, АӨФ тежегіштері литийдің бүйрекпен шығарылуын төмендетуі мүмкін, сондықтан литий препараттары мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданған кезде қан сарысуындағы литий концентрациясына үнемі мониторинг жүргізілуі қажет. Трициклдік антидепрессанттар / нейролептиктер / жалпы анестезияға арналған дәрілер / есірткілік дәрілер АӨФ тежегіштерімен кейбір анестезиялық дәрілік препараттарды, трициклдік антидепрессанттарды және нейролептиктерді бір мезгілде қолдану АҚ одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) ҚҚСП, оның ішінде циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) селективті тежегіштері диуретиктер мен басқа да гипотензиялық дәрілердің әсерін төмендетуі мүмкін. Осының салдарынан ангиотензин II (АРА II) рецепторлары антагонистерінің немесе АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсері ҚҚСП-мен, оның ішінде ЦОГ-2 селективті тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда баяулауы мүмкін. Бүйрек функциясы бұзылған кейбір пациенттерде (мысалы, егде жастағы пациенттерде немесе сусыздануы бар, оның ішінде диуретиктер қабылдайтын пациенттерде) ҚҚСП емін қабылдайтын, оның ішінде ЦОГ-2 селективті тежегіштерімен бір мезгілде АРА II немесе АӨФ тежегіштерін қолдану жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуын қоса, бүйрек функциясының одан әрі нашарлауын туындатуы мүмкін. Бұл әсерлер әдетте қайтымды, сондықтан осы дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде сақтықпен жүргізілуі тиіс. Алтын препараттары Қанның бет терісіне «тебуін», жүрек айнуын, құсуды және артериялық гипотензияны қамтитын симптомдық кешен (нитрат тәрізді реакциялар) сирек жағдайларда парентеральді енгізу үшін алтын препараттарын (натрий ауротиомалаты) және эналаприлді қоса, АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда байқалды. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Диабетке қарсы препараттар Эпидемиологиялық зерттеулер көрсеткендей, АӨФ тежегіштері мен диабетке қарсы препараттарды (инсулиндер, пероральді гипогликемиялық агенттер) бір мезгілде қолдану гипогликемияның даму қаупімен қандағы глюкозаның төмендеу әсерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл құбылыс біріктірілген емдеудің алғашқы апталарында және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі кездеседі. Этанол Этанол АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін күшейтеді. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер және бета-адреноблокаторлар Эналаприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), тромболитиктермен және бета-блокаторлармен бірге тағайындау қауіпті емес. Балалар Өзара әрекеттесу бойынша зерттеулер тек ересектерде жүргізілді.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!