Энап®-НЛ таблетки 10 мг/12,5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 10 мг эналаприл малеаты, 12,5 мг гидрохлоротиазид, қосымша заттар: натрий гидрокарбонаты, лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, желатинделген крахмал, тальк, магний стеараты Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, тегіс беткейлі, шеттері қиғашталған және бір жағында сызығы бар ақ түсті таблеткалар.

Фермент-өзгертуші фермент тежегішімен монотерапияның емдік тиімсіздігі жағдайында артериялық гипертензияны емдеу - артериялық гипертензия (біріктірілген ем көрсетілген пациенттерге)

Әсер ету механизмі Эналаприл малеаты Ангиотензин өзгертуші фермент (AӨФ) I ангиотензиннің ангиотензин II прессорлық затқа айналуын катализдейтін пептидилдипептидаза түрінде болады. Сіңуден соң эналаприл АӨФ тежейтін эналаприлатқа дейін гидролизденеді, бұл плазмада ренин белсенділігінің жоғарылауына (рениннің босап шығуына теріс кері байланысты жою себебінен) және альдостерон секрециясының төмендеуіне әкеледі. АӨФ IІ кининазамен бірдей. Осылайша, эналаприл қуатты вазодепрессорлық пептид - брадикинин деградациясын да бөгеуі мүмкін. Алайда, эналаприлдің емдік әсерлерінде брадикинин рөлі соңына дейін зерттелмеген. Сонымен қатар, эналаприл артериялық қысымды төмендететін механизмі болып бәрінен бұрын артериялық қысымды реттеуде басты рөл атқаратын ренин-ангеотензин-альдостерон жүйесін бәсеңдетеді деп саналады, эналаприл тіпті ренин мөлшері төмен пациенттерде де гипотензиялық әсерін көрсетеді. Эналаприл малеаты және гидрохлоротиазид Қан плазмасында ренин қызметін арттыратын диуретик және гипертензияға қарсы дәрі болып табылады. Эналаприл өз алдына ренин деңгейі төмен гипертензиясы бар пациенттерде де гипертензияға қарсы дәрі болса да, осы пациенттерде гидрохлоротиазидті бір мезгілде қолдану артериялық қысымның едәуір айқын төмендеуіне әкеледі. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Қосарлы бөгеу Екі ауқымды рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial), VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes)) АӨФ тежегішінің ангиотензин II рецепторларының блокаторымен біріктірілімін қолдану зерттелді. ONTARGET — бұл анамнезінде жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлық аурулары немесе нысана-ағзалардың зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2 типті қант диабеті бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON‑D — 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатия бар пациенттердегі зерттеу. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр нәтижелері мен өлім көрсеткішіне елеулі оң әсерін көрсетпеді, ал монотерапиямен салыстырғанда, гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және/немесе артериялық гипотензияның жоғары даму қаупі байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескере отырып, бұл нәтижелер басқа AӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты. Осылайша, АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатия бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы ауруы, жүрек-қантамыр аурулары бар немесе сол да, басқасы да бір мезгілде болатын пациенттерде AӨФ тежегішімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторымен стандартты емге алискиренді қосудың артықшылықтарын тексеру үшін әзірленген зерттеу болды. Зерттеу қолайсыз асқынулардың жоғары даму қаупі салдарынан мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларынан өлімге ұшырау және инсульт, плацебо тобына қарағанда, алискирен тобында саны жағынан жиірек кездесті, ал жағымсыз құбылыстар, оның ішінде қызығушылық тудыратын күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек дисфункциясы), плацебо тобына қарағанда, алискирен тобында жиірек тіркелді. Терінің меланомалы емес обыры Эпидемиологиялық зерттеулердің қолда бар деректері негізінде ГХТЗ мен ТМЕО арасында жинақталатын дозаға тәуелді байланыс байқалды. Бір зерттеуге, тиісінше, 1 430 833 және 172 462 бақылау қауымына сәйкес келетін 71 533 НЖК және 8 629 ЖЖК жағдайынан құралатын қауым қамтылды. Кеңінен ГХТЗ қолдану (≥ 50,000 мг) НЖК үшін 1,29 (95% СА: 1,23-1,35) және ЖЖК үшін 3,98 (95% СА: 3,68-4,31) үшін түзетілген мүмкіндіктер қатынасымен (МҚ) байланысты болды. Доза-жауаптың нақты жинақталу тәуелділігі НЖК үшін де, ЖЖК үшін де байқалды. Басқа зерттеу ерін обыры (SСC) мен ГХТЗ әсері арасында болуы мүмкін байланысты көрсетті: ерін обырының 633 жағдайы қауіптер жинағымен іріктеу стратегиясы пайдаланылатын 63 067 бақылау қауымымен салыстырмалы болды. Доза-реакция жинақталатын тәуелділігі жоғары дозалар үшін (~25 000 мг) 3,9 (3,0-4,9) МҚ және ең жоғары дозалар үшін 7,7 (5,7-10,5) МҚ дейін артатын түзетілген 2,1 (95% СА: 1,7-2,6) МҚ кезінде көріністелді, жинақталған доза (~100 000 мг) (4.4 бөлімін де қараңыз). Балалар жасындағы пациенттер Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолдану тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған.

Аталған препаратты үнемі сіздің дәрігеріңіздің тағайындауымен дәлдікте қабылдаңыз. Егер сіз препаратты қабылдауыңыздың дұрыс екенінен күмәндансаңыз, емдеуші дәрігермен немесе фармацевтпен кеңесіңіз. Дозалау режимі Препараттың әдеттегі дозасы тәулігіне бір рет бір таблетканы құрайды. Қажет болса, дозаны тәулігіне бір рет екі таблеткаға дейін арттыруға болады. Көптеген пациенттер үшін тәулігіне 20 мг эналаприл малеаты немесе 50 мг гидрохлоротиазид дозалары жеткілікті; сондықтан Энап®-НЛ препаратын тәулігіне екі таблеткадан асырмай қолдану ұсынылады. Оң әсері болмағанда екінші препаратты қосу немесе емді өзгерту ұсынылады. Диуретиктермен алдын ала ем Препараттың бастапқы дозасын қабылдаудан кейін симптоматикалық гипотензия дамуы мүмкін; бұл диуретиктермен алдыңғы ем нәтижесінде айналымдағы сұйықтық көлемінің төмендеуі және/немесе электролиттік бұзылулары бар пациенттерде зор ықтималды. Диуретиктермен емді Энап®-НЛ препаратымен емдеу басталуына дейін 2-3 күн бұрын тоқтату қажет. Бүйре жеткіліксіздігі кезінде дозалау Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде тиазидті диуретиктер тиімділігі жеткіліксіз болуы мүмкін. Олар креатинин клиренсі (КК) 30 мл/мин немесе одан аз (яғни, бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігінде) пациенттерде тиімсіз. Креатинин клиренсі > 30 мл/мин және < 80 мл/мин арасындағы пациенттерде емдеуді жеке компоненттердің қолайлы дозасынан бастау керек. Емдік тұрақтылық кезеңдерінде әр екі ай сайын калий мен креатинин деңгейін мезгіл-мезгіл бақылау талап етіледі. Креатинин клиренсі 30 мл/минуттан аз немесе сарысу креатинині 250 мкмоль/л мөлшерінен көп: қарсы көрсетілімді. Егде жастағы пациенттерде дозалау Бір мезгілде қабылданатын эналаприл малеаты мен гидрохлоротиазидтің тиімділігі және жағымдылығы егде жастағы және одан жас пациенттерде ұқсас болды. Балалар Балаларда қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған. Таблеткаларды ас ішу кезінде немесе одан кейін сұйықтықпен іше отырып, бүтіндей қабылдау керек. Препаратты күн сайын белгілі бір уақытта, дұрысы, таңертең жүйелі қабылдау ұсынылады. Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Қажет болса, емдеуші дәрігер дозаны тәулігіне бір рет екі таблеткаға дейін арттыра алады. Басқа диуретиктерді (несеп айдайтын таблеткалар) бір мезгілде қолдану жағдайында осы препаратты қабылдауды бастамас бұрын дәрігермен кеңесіңіз. Энап®-НЛ қабылдау басталуына дейін 2-3 күн бұрын диуретиктер қабылдауды тоқтату керек. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Препаратты керек уақытында қабылдауды өткізіп алған жағдайда өзінің дағдылы дозалау кестесін ұстануға және келесі дозаны тағайындалған уақытта қабылдауға, бірақ дәрігерге міндетті түрде мәлімдеуге кеңес беріледі. Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін екі есе дозаны қабылдауға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Емдеуді тоқтатқанда артериялық қысым уақыт өте келе қайта көтерілуі мүмкін, бұл жоғары артериялық қысымнан туындаған, ең алдымен, жүректе, мида және бүйректе асқынулар қаупін арттырады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Дәрігер кеңесі ұсынылады.

- эналаприл малеатына, гидрохлортиазидке немесе препараттың кез келген қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық - бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 30 мл/мин аз) - анурия - анамнездегі АӨФ тежегіштерін алдыңғы қолданумен байланысты ангионевроздық ісіну - тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну - сульфаниламидті препараттарға жоғары сезімталдық - жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде - бауырдың ауыр жеткіліксіздігі - қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылуы (ШСЖ <60 мл / мин / l. 73 м2) бар пациенттерде құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану - сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдану. Энап®-НЛ сакубитрилдің/валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте қолданбау керек Энап®-НЛ ануриясы немесе аорта стенозы, гипертрофиялық кардиомиопатиясы немесе гиперкалиемиясы бар пациентерге қарсы көрсетілімді. Энап®-НЛ бүйрек артериясының стенозы бар пациентерге қарсы көрсетілімді. Энап®-НЛ жедел артериялық гипертензия кезінде қарсы көрсетілімді. Энап-НЛ қолдану осы тіркелген біріктірілімді қолдану бойынша клиникалық деректердің болмауына байланысты декомпенсацияланған жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде көрсетілмеген. Бұл факт жүрек жеткіліксіздігі кезінде жеке және бір мезгілде емдеуге тиімді жеке компоненттерді қолдануға, тиісті дозаны таңдауға байланысты емес.

Энап®-HЛ қабылдауды тоқтату және егер келесі симптомдар көрініс бере бастаса, дереу медициналық жәрдемге жүгіну аса зор маңызды: - аллергиялық реакция - сізде қышыну, ентігу немесе ысқырықты дем алу, сондай-ақ қол, ауыз, тамақ, бет немесе көздің ісінуі пайда болуы мүмкін. Егер сіз қара нәсілге жатсаңыз, сіз ондай пациенттерде осындай реакциялар жиірек байқалатынын білуге тиіссіз. Энап®-НЛ қабылдауды дереу тоқтату, ал егер келесі жағымсыз реакциялар пайда болса, дәрігерге қаралу керек: • қатты бас айналу, естен тану алдындағы күй, әсіресе, емдеудің басында немесе дозаны арттырғанда немесе тұрғанда. Басқа болжамды жағымсыз әсерлер Өте жиі (10 адамның 1-нен көбінде туындауы мүмкін) - анық көрмеу, жөтел, нашар хал-ахуал (жүрек айну), әлсіздік Жиі (10 адамның көп дегенде 1-де туындауы мүмкін) • бас ауыру, депрессия, төмен артериялық қысым, естен тану (синкопе) • стенокардия немесе кеуденің ауыруы, жүрек ырғағының өзгеруі, жүректің жиілеп немесе жүйесіз соғуы (пальпитация), ентігу • диарея, асқазан аумағының ауыруы (құрсақ қуысы), дәм сезудің өзгеруі, сұйықтық іркілуі (ісіну), шаршау сезімі • бөртпе, аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну: бет, аяқ-қол, ерін, тіл, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі хабарланды • қанда калий деңгейінің жоғарылауы, сарысуда креатинин деңгейінің жоғарылауы (екі құбылыс та, әдетте, тест көмегімен анықталады); қандағы калий деңгейінің төмендеуі, холестерин деңгейінің жоғарылауы, триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, қандағы несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы • бұлшықеттер түйілуі Жиі емес (100 адамның, көп дегенде, 1-де туындауы мүмкін) - анемия (оның ішінде аплазиялық және гемолиздік), үрейлену, жоғары саналылық немесе тұрақсыздық сезімі (қандағы төмен қант деңгейінен болатын), сананың шатасуы, ұйқышылдық, ұйқымен байланысты қиындықтар, күйгелектік, шаншып кету немесе ұйып қалу сезімі, бас айналуын сезіну (вертиго) - төмен артериялық қысым (орыннан тұрған кезде бас айналуды тудыруы мүмкін), жүректің жиілеп немесе жүйесіз соғуы, жүрек ұстамасы немесе инсульт (жоғары қауіп бар пациенттерде) - тұмаурату, тамақ ауыруы және дауыс қарлығуы, тыныстың тарылуы немесе бронх демікпесі - ішектің бітелуі немесе оның бойымен тамақтың баяу жылжуы (ішек бітелісі), панкреатит, жүрек айну, асқазан бұзылысы, іш қату, тәбет болмауы (анорексия), асқазан тітіркенуі, ауыз кеберсуі, метеоризм, подагра - бостық және аштық сезінумен күйдіріп, сыздап ауыруы, әсіресе, асқазан бос болғанда (пептидті ойық жарадан болатын), қатты терлеп кету, қышыну, есекжем (есекжем), шаштың түсуі, несептегі ақуыз (әдетте, тест көмегімен анықталады) - импотенция, либидо төмендеуі, бетке қан тебу, құлақтағы шыңыл, сылбырлық сезімі, жоғары температура - қанда мочевина деңгейінің жоғарылауы және қанда натрий деңгейінің төмендеуі (әдетте, тест көмегімен анықталады), әлсіздік (дімкәстану) - қандағы төмен магний деңгейі (гипомагниемия) - бүйрек кінәраттары - буындар ауыруы Сирек (1 000 адамның, көп дегенде, 1-де туындауы мүмкін) • қалыптан тыс түстер көру, ұйқы кінәраттары • лейкоциттер, эритроциттер, гемоглобин, тромбоциттер деңгейінің төмендеуі, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі (оның бәрі, әдетте, талдаулар көмегімен анықталады) • мойын, қолтық немесе шап бездерінің ұлғаюы, аутоиммундық аурулар, қызару мен ауыруды туындататын қол және аяқ саусақтарына қан ағып келуінің төмендеуі (Рейно ауруы), өкпедегі сұйықтық, тұмаурату немесе мұрынның ауыруы • эозинофилиялық пневмония (белгілері жөтел, жоғары температура және тыныстың тарылуы болуы мүмкін) • ауыздың ауыруы, ісінуі немесе ойық жаралары, тілдің инфекциясы немесе ауыруы мен ісінуі, белдің ауруы және бөлінетін несеп көлемінің төмендеуі сияқты бүйрек кінәраттары • мұрынның қабынуы, өкпеде сұйықтықтың немесе басқа заттардың жиналуы (рентгенограммада көрсетілгендей), тыныстың тарылуы, тыныс алу жеткіліксіздігі • бауыр жеткіліксіздігі немесе гепатит, бұл терінің сарғайып кетуін (сарғаю) тудыруы мүмкін, өт қалтасының кінәраттары • жоғары температурамен аса жоғары сезімталдық реакциясы, нысанаға ұқсас тері бөртпесі (мультиформалы эритема), Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермиялық некролиз (қызару, қабыршақтану және сулы бөртпелер түзілуімен болатын терінің ауыр аурулары), терінің және шаштың қабыршақтануымен терінің ауыр бөртпесі (эксфолиативті дерматит), терінің қызыл жегісі (иммундық ауру), қабыршақтанатын қызыл бөртпе (эритродермия), сұйықтық толып кеткен терідегі шағын көпіршіктер (сулы бөртпе), терідегі қоңыр қызыл немесе қызыл дақтар (пурпура), ерлерде сүт бездерінің ұлғаюы • бауыр ферменттерінің немесе қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы (әдетте, қан талдауымен анықталады), қандағы қант деңгейінің жоғарылауы • бұлшықет әлсіздігі, кейде калийдің төмен мөлшері салдарынан (парездер) Өте сирек (10 000 адамның, көп дегенде, 1-де туындауы мүмкін) - ішек ісінуі (ішектің ангионевроздық ісінуі). Белгілер іштің ауыруын, жүрек айну мен құсу, қандағы кальций деңгейінің жоғарылауын қамтуы мүмкін Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - терінің меланомалы емес обыры (негіздік-жасушалы карцинома және жалпақ жасушалы карцинома) Келесі белгілердің кейбірін немесе бәрін қамтуы мүмкін күрделі жағымсыз әсері туралы да хабарланды: • қызба, қан тамырларының қабынуы, бұлшықеттердің немесе буындардың ауыруы және қабынуы • сіздің қаныңыздың компоненттеріне әсер ететін қан аурулары (әдетте, қан талдауы көмегімен анықталатын) • бөртпе, күн сәулесіне жоғары сезімталдық және теріге басқа да әсерлер. • сұйықтық іркілуін тудыратын диурезге қарсы гормонның жоғары секрециялануы, бұл әлсіздікке, қажуға немесе сананың шатасуына әкеледі. • жоғары қысым салдарынан көрудің төмендеуі немесе көздің ауыруы (көздің тамырлы қабығында сұйықтықтың болжамды жиналу белгілері (хориоидты жалқық)). Егер осы жағымсыз әсерлердің қандай да бірі күрделі сипат алса немесе егер сіз осы қосымша парақта көрсетілмеген қандай да бір жағымсыз әсерлерді байқасаңыз, бұл жөнінде өз дәрігеріңізге немесе фармацевтке мәлімдеңіз. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөнінде ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Эналаприл мен гидрохлоротиазидтің бекітілген біріктірілімінің артық дозалануын емдеу жөнінде қолжетімді нақты ақпарат жоқ. Емдеу симптоматикалық және демеуші сипатта болады. Артық дозалану жағдайында эналаприл мен гидрохлоротиазидтің бекітілген біріктірілімін қабылдауды тоқтату және пациентті медициналық қадағалауға алу керек. Құстыру, белсендірілген көмір тағайындау, егер препарат таяуда қабылданған жағдайда іш жүргізетін дәрілер тағайындау, сондай-ақ жалпы қабылданған әдістер көмегімен сусызданумен, электролиттік теңгерім бұзылуымен және артериялық гипотензиямен күресу артық дозалануды жоюдың болжамды шаралары болып табылады. Эналаприл малеаты Бүгінгі таңда ең көп жиі кездесетін артық дозалану белгісі таблеткалар қабылдаудан кейін шамамен алты сағаттан соң басталатын және ренин-ангиотензин жүйесінің бөгелісімен және мелшиюмен қатар жүретін айқын артериялық гипотензия болып табылады. АӨФ тежегіштерімен артық дозалану кезінде келесі симптомдар дамуы мүмкін: жедел тамыр жеткіліксіздігі, электролиттік теңгерім бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, асқын желдетілу, тахикардия, жүрек қағу, брадикардия, бас айналу, үрейлі күй және жөтел. Ішке 300 мг және 440 мг эналаприл қабылдаудан кейін, әдетте, емдік дозаларды қабылдаудан кейін байқалатын деңгейлермен салыстырғанда, эналаприлат сарысулық деңгейлерінің, тиісінше, 100 және 200 есе асып кету жағдайлары хабарланды. Артық дозалануды емдеу үшін физиологиялық ерітіндіні вена ішіне инфузиялау ұсынылады. Артериялық гипотензия дамуында пациентті шокқа қарсы қалыпта жатқызу керек. Ангиотензин II инфузиясын жасауға және/немесе катехоламиндерді (осы препараттар болғанда) вена ішіне енгізуге болады. Егер препаратты қабылдаудан кейін аздаған уақыт өтсе, эналаприл малеаты организмнен шығару шаралары (жасанды құстыру, асқазанды шаю, абсорбенттер мен натрий сульфатын қабылдау) көрсетілген. Эналаприлатты гемодиализ арқылы қан тамыры арнасынан шығаруға болады. Тұрақты брадикардияда кардиостимулятор пайдаланылатын ем көрсетілген. Бұл ретте өмірлік маңызды көрсеткіштерді, сондай-ақ сарысудағы электролиттер мен креатинин деңгейін үздіксіз бақылауды жүзеге асыру керек. Гидрохлоротиазид Ең көп жиі байқалатын белгілер мен симптомдар қандағы электролиттер концентрациясының төмендеуі (гипокалиемия, гипохлоремия және гипонатриемия), сондай-ақ шамадан тыс диурез нәтижесінде пайда болатын сусыздану себеп болатын сипатта болады. Жүрек гликозидтерін қабылдаған жағдайда гипокалиемия жүрек аритмияларының өршуіне әкелуге қабілетті.

Эналаприл малеаты және гидрохлоротиазид Артериялық гипотензия және су-электролит теңгерімінің бұзылуы Симптоматикалық гипотензия асқынбаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сирек байқалады. Энап®-НЛ қабылдайтын артериялық гипертензиясы бар пациенттерде пациентте сусыздану кезінде симптоматикалық гипотензияның дамуы, мысалы, диуретиктермен емдеу, диетадағы тұзды шектеу, диарея немесе құсу нәтижесінде едәуір ықтимал. Диуретиктермен емді Энап-НЛ қабылдауды бастағанға дейін 2-3 күн бұрын тоқтату керек. Мұндай пациенттерде сарысу электролиттерінің деңгейін тиісті уақыт аралықтарында жүйелі түрде анықтауды жүргізу керек. Артериялық қысымның елеулі төмендеуі миокард инфарктісіне немесе ми қанайналымының бұзылуына әкелуі мүмкін жүректің ишемиялық ауруы немесе цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерге ерекше назар аудару керек. Симптоматикалық артериялық гипотензия артериялық гипертензия және жүрек жеткіліксіздігі, қатарлас бүйрек жеткіліксіздігімен немесе онсыз пациенттерде байқалды. Артериялық гипотензия пайда болған кезде пациентті шалқасынан жатқызып, қажет болған жағдайда венасына натрий хлоридінің изотониялық ерітіндісін енгізу керек. Уақытша гипотензиялық реакция әдетте айналымдағы қан көлемі ұлғайғаннан кейін артериялық қысым көтерілгеннен кейін қабылдауды жалғастыруға болатын препаратты одан әрі қолдануға қарсы көрсетілім болып табылмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге (креатинин клиренсі <1.3 мл/с немесе 80 мл/мин және > 0.5 мл/с немесе 30 мл/мин) біріктірілген препаратта қолданылатын дозаларда жекелеген компоненттерді іріктеу қажеттілігі пайда болғанға дейін эналаприл мен гидрохлоротиазидтің бекітілген біріктірілімін тағайындамаған жөн. Бұрын бүйрек ауруы байқалмаған артериялық гипертензиясы бар кейбір пациенттерде диуретиктермен бірге эналаприлмен емдеу кезінде мочевина мен сарысудағы креатинин деңгейінің мөлшері елеусіз және өтпелі артуы мүмкін. Егер бұл эналаприл мен гидрохлоротиазидтің бекітілген біріктірілімімен емдеу кезінде орын алса, онда емдеуді тоқтату керек. Бұл жағдай бүйректің негізгі артериясы стенозының даму мүмкіндігін арттыруы мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторлары блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолданудың артериялық гипотензия, гиперкалиемияның даму қаупін және бүйрек функциясының бұзылуын (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) арттыратындығы дәлелденген. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторлары блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану арқылы РААЖ қосарлы блокада ұсынылмайды. Қосарлы блокада емін қолдану ерекше қажет болған жағдайда, оны маманның бақылауымен жүргізу және бүйрек функциясын, электролиттер мен артериялық қысымның деңгейін жиі тексеріп отыру керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін және ангиотензин ІІ рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Гиперкалиемия Эналаприл мен диуретиктердің төменгі дозаларының біріктірілімі гиперкалиемияның даму мүмкіндігін жоққа шығармайды. Литий Литий препараттарын эналаприлмен және несеп айдайтын препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Балалар Балаларда қауіпсіздік пен тиімділік анықталмаған. Эналаприл малеаты Аорта стенозы/гипертрофиялық кардиомиопатия Барлық вазодилататорлар сияқты, АӨФ тежегіштерін сол жақ қарыншаның шығару жолының обсрукциясы бар пациенттерді емдегенде сақтықпен қолдану және кардиогендік шок және сол жақ қарыншаның шығару жолының гемодинамикалық маңызды обсрукциясы жағдайында препаратты тағайындамау қажет. Бүйрек функциясының бұзылуы Эналаприлді қолдануға байланысты бүйрек жеткіліксіздігі негізінен жүректің ауыр жеткіліксіздігі немесе бүйрек артериясының стенозын қоса жасырын ағымды бүйрек аурулары бар пациенттерде байқалды. Эналаприлмен емдеуге байланысты бүйрек жеткіліксіздігі, әдетте, уақтылы диагностикалау және талапқа сай ем жүргізу кезінде қайтымды болады. Реноваскулярлық гипертензия Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз жұмыс істейтін бүйрек артериясының стенозы бар пациенттер АӨФ тежегіштерімен ем қабылдаған кезде артериялық гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігі дамуының жоғары қаупі бар. Бүйрек функциясының бұзылуы тіпті қан плазмасындағы креатинин деңгейінің шамалы өзгеруі кезінде де орын алуы мүмкін. Мұндай пациенттерде емдеуді төменгі дозадан және дәрігердің мұқият қадағалауымен бастау керек; мұндай емдеу кезінде дозаларды мұқият таңдап, бүйрек функциясын бақылау қажет. Бүйрек трансплантациясы Эналаприлмен емдеу тәжірибесі болмағандықтан, жақында бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерге ұсынылмайды. Гемодиализ жүргізілетін пациенттер Эналаприл бүйрек жеткіліксіздігі кезінде диализ жүргізуді қажет ететін пациенттерді емдеуге арналмаған. Бір мезгілде АӨФ тежегіштерін қабылдайтын полиакрилнитрил жарғақшаларын (AN 69) пайдалана отырып, гемодиализдегі пациенттерде аса жоғары сезімталдықтың, анафилактоидтық реакцияның дамуы туралы хабарланды. Мұндай біріктірілімнен аулақ болу керек. Гемодиализ жүргізу қажет болған жағдайда жарғақшаның басқа түрін пайдалану немесе пациентті басқа класты гипертензияға қарсы препараттармен емдеуге ауыстыру қажет. Бауыр жеткіліксіздігі АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде сирек жағдайларда холестаздық сарғаюдан немесе гепатиттен басталатын және содан кейін бауырдың фульминантты некрозына дейін өршитін және (кейде) өліммен аяқталатын синдром дамуы мүмкін. Бұл синдромның даму механизмі белгісіз. Егер АӨФ тежегішін қолданған кезде сарғаю дамыса немесе бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы байқалса, АӨФ тежегішімен емдеуді дереу тоқтату керек, ал пациенттерге мұқият медициналық бақылау орнату және қажет болған жағдайда қажетті ем жүргізу керек. Нейтропения және агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде нейтропенияның/агранулоцитоздың, тромбоцитопенияның және анемияның даму жағдайлары байқалды. Бүйрек функциясы сақталған пациенттерде басқа асқынулар болмаған кезде нейтропения сирек дамиды. Эналаприлді иммунодепрессанттармен, аллопуринолмен немесе прокаинамидпен бір мезгілде ем алатын, сондай-ақ осы факторлардың, әсіресе бүйрек функциясының бұзылулары кезінде біріктіре отырып, коллагеноздар фонында (мысалы, жүйелі қызылжегі, склеродермия) қантамырлары зақымданған пациенттерге өте абайлап тағайындау керек. Мұндай пациенттерде қарқынды антибиотикотерапияға көнбейтін ауыр инфекциялар дамуы мүмкін. Препаратты тағайындағанда қандағы лейкоциттер санын мезгіл-мезгіл бақылау ұсынылады. Пациентке инфекцияның қандай да бір белгілері пайда болған жағдайда дереу дәрігерге қаралу керектігін ескерту керек. Гиперкалиемия AӨФ тежегіштері гиперкалиемияны туындатуы мүмкін, өйткені олар альдостеронның босап шығуын бәсеңдетеді. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде әсер әдетте елеусіз. Алайда, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде және/немесе калий қоспаларын (тұзды алмастырғыштарды қоса), калий жинақтаушы диуретиктерді, триметоприм немесе ко-тримоксазолды, сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол деп те атайды, әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия дамуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттер калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторларын сақтықпен қолдануы, сондай-ақ қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылауы керек. Қант диабеті бар пациенттер АӨФ тежегіштерімен емдеуді бастайтын диабетке қарсы пероральді препараттар немесе инсулин қабылдайтын қант диабеті бар пациенттерді гипогликемияға, әсіресе біріктірілген препаратпен емдеудің бірінші айында мұқият бақылау қажет. Аса жоғары сезімталдық және ангионевроздық ісіну Эналаприл малеатын қоса, ангиотензин өзгертетін фермент тежегіштерін қабылдаған пациенттерде беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің дамуы туралы хабарланды. Бұл емдеудің кез келген уақытында болуы мүмкін. Квинке ісінуі туындағанда емдеуді дереу тоқтату керек, ал пациент барлық симптомдар көріністерінің тоқтауына дейін бақылауда болуы тиіс. Пациентті барлық симптомдардың толық басылуына дейін ауруханадан шығаруға болмайды. Тіпті тыныс алудың бұзылуынсыз тілдің ісінуі пайда болған жағдайда да, антигистаминдік препараттармен және кортикостероидтармен емдегеннен кейін пациенттің жағдайын ұзақ қадағалау қажет болуы мүмкін, оның тиімділігі жеткіліксіз болуы мүмкін. Өте сирек жағдайларда көмей немесе тілдің ісінуімен байланысты ангионеврозды ісінудің дамуы нәтижесінде өлім жағдайы туралы хабарланды. Тілдің, дыбыс саңылауы немесе көмейдің ісінуі бар пациенттерде, әсіресе анамезінде тыныс алу жолдарына операция жасаған пациенттерде тыныс алу жолдарының обструкциясы қаупі жоғары. Тыныс алу жолдарының обструкциясын тудыруы мүмкін тіл, дауыс саңылауы немесе көмейдің ісінуі кезінде дереу шұғыл ем жүргізу - 1:1000 (0,3-0,5 мл) адреналин ерітіндісін тері астына енгізу және тыныс жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ету шараларын қабылдау қажет. AӨФ тежегіштерін қабылдаған қара нәсілді пациенттерде басқа нәсілді пациенттермен салыстырғанда ангионевроздық ісіну жиірек пайда болатыны хабарланды. Алайда, жалпы алғанда, қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғары деп болжануда. АӨФ тежегіштерімен емдеуге байланыссыз Квинке ісінуін бұрын өткерген пациенттерде АӨФ тежегіштерін қабылдау кезінде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғары болады. АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылауына байланысты қарсы көрсетілімді. Сакубитрилмен/валсартанмен емдеуді Энап-НЛ соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастамаған жөн. Энап®-НЛ препаратымен емдеуді сакубитрилдің/валсартанның соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастамаған жөн. Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тілдің ісінуі, тыныс алудың бұзылуымен де, онсыз да) даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен емдеудің басында АӨФ тежегішін бұрын қабылдаған пациентте сақ болу керек. Жарғақ қанаттылардың уымен десенсибилизация кезіндегі анафилактоидты реакциялар Десенсибилизация АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттер ара немесе сона уымен десенсибилизациялау курсы кезінде кейде өмірге қауіпті аллергиялық (анафилактоидтық) реакцияларды сезінуі мүмкін. Осындай реакциялардың дамуын әр десенсибилизация емшарасы алдында АӨФ тежегішін уақытша тоқтату арқылы болдырмауға болады. Тығыздығы төмен липопротеиндер аферезінің емшараларын жасау кезіндегі анафилактоидтық реакциялар АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттер сирек жағдайларда декстран сульфаты бар тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезі кезінде өмірге қауіпті аллергиялық (анафилактоидтық) реакцияларды сезінуі мүмкін. Бұл реакциялардың дамуын әрбір аферез емшарасы алдында АӨФ тежегішін уақытша тоқтату арқылы болдырмауға болады. Жөтел АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде емді тоқтатудан кейін басылатын тұрақты, құрғақ, қақырықсыз жөтел пайда болуы мүмкін. AӨФ тежегіштерінен туындаған жөтел және бұл жөтелдің дифференциациялық диагностикасының бөлігі ретінде қарастырылуы керек. Хирургиялық операция және анестезия Эналаприл ангиотензин II түзілуін бөгейді, сондықтан гипотензияны туындататын препараттармен ауқымды хирургиялық араласуды немесе анестезияны бастан өткерген пациенттерде ренин-ангиотензин жүйесі арқылы өтеу қабілетін нашарлатады. Егер дәрігер артериялық гипотензия осы механизмнен болды деп жорамалдаса, емдеуді айналымдағы қан көлемін көбейтуге бағыттауға болады. Жүктілік Жүктілік кезінде AӨФ тежегіштерін қабылдамаған жөн. Егер АӨФ тежегіштерімен емді жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерді жүктілік кезінде қолдану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипертензияға қарсы препараттарға ауыстыру керек. Жүктілік анықталған кезде AӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Этностық айырмашылықтар Ангиотензин өзгертетін ферменттің (АӨФ) басқа тежегіштері сияқты, эналаприл пациенттердің осы қауымында рениннің төмен деңгейінің өте жоғары таралуына байланысты, басқа нәсіл өкілдеріне қарағанда, қара нәсілді пациенттерде артериялық қысымды төмендету тиімділігі аз. Қауіпке ұшыраған халықтың басқа топтары Ауыр жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (IV кезең) немесе инсулинге тәуелді диабетиктерде (гиперкалиемияға өздігінен болатын бейімділік) емдеу дәрігердің бақылауымен бастапқы дозаның төмендеуімен басталады. Коронарлық жеткіліксіздігі бар гипертониялық аурумен ауыратын науқастарда бета-блокаторлармен емдеуді тоқтатпаңыз, бета-блокаторларға AӨФ тежегіші қосылады. Гидрохлоротиазид Бүйрек функциясының бұзылуы Тиазидтерді қолдану бүйрек функциясы бұзылған пациенттерді емдеуде қолдану әрдайым мақсатқа сай болмауы және креатинин клиренсі 30 мл/мин және одан төмен (яғни, бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі) болғанда тиімсіз болуы мүмкін. Бауыр функциясының бұзылуы Тиазидтерді бауыр функциясы бұзылған немесе бауырдың үдемелі ауруы бар пациенттерге сақтықпен қолдану керек, өйткені электролит теңгерімінің болымсыз өзгерістері бауыр комасын тудыруы мүмкін. Метаболизмдік және эндокриндік әсерлер Тиазидтік диуретиктер глюкозаға толеранттылықты бұзуға қабілетті. Инсулинді қоса алғанда, гипогликемиялық препараттардың дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Холестерин мен триглицеридтер мөлшерінің жоғарылауы тиазидтік диуретиктермен емдеуге байланысты болуы мүмкін; дегенмен, 12.5 мг гидрохлоротиазид дозасында бұл әсер тым аз болады немесе болмайды. Гидрохлоротиазидтің 6 мг дозасы глюкоза, холестерин, триглицеридтер, натрий, магний немесе калий деңгейіне клиникалық мәнді әсерін көрсетпеген. Тиазидтік диуретиктермен емдеу кейбір пациенттерде гиперурикемияны және/немесе подаграны жеделдетуі мүмкін. Осы гиперурикемияға әсері дозамен байланысты болуы мүмкін және гидрохлоротиазидтің 6 мг дозасында клиникалық мәнді әсерін көрсетпейді. Бұдан бөлек, эналаприл несеп қышқылының мөлшерін арттыруы, әрі осылайша гидрохлоротиазидтің гиперурикемиялық әсерін азайтуы мүмкін. Диуретиктермен ем алып жүрген кез келген пациенттегідей, қан плазмасындағы электролиттер деңгейін тиісті уақыт аралықтары сайын мезгіл-мезгіл анықтап отыру қажет. Тиазидтер (гидрохлоротиазидті қоса) су немесе электролит теңгерімінің бұзылуын (гиперкалиемия, гипонатриемия және гипохлоремиялық алкалоз) туғызуы мүмкін. Су немесе электролит теңгерімінің бұзылуынан сақтандыратын белгілер – ауыз кеберсуі, шөлдеу, әлсіздік, ұйқышылдық, қозу, бұлшықеттердің ауыруы, құрысулар, бұлшықет әлсіреуі, артериялық гипотензия, олигурия, тахикардия және жүрек айну мен құсу сияқты асқазан-ішек бұзылыстары болып табылады. Тиазидтік диуретиктерді қолдану кезінде гипогликемия дамуы мүмкін болса да, эналаприлмен қосымша ем диуретик тудырған гипокалиемияны азайтуы мүмкін. Гипокалиемияның даму қаупі бауыр циррозы бар пациенттерде, диурез жоғарылаған пациенттерде, электролиттердің жеткіліксіз пероральді түсуі болатын пациенттерде, сондай-ақ кортикостероидтармен немесе АКТГ қатарлас ем алатын пациенттерде барынша жоғары. Ыстық ауа райында ісінуі бар пациенттерде гипонатриемия дамуы мүмкін. Хлорид тапшылығы негізінен орташа болады және әдетте емдеуді талап етпейді. Кальций метаболизмінің белгілі бұзылуы болмаған кезде тиазидтік диуретиктер кальцийдің несеппен шығарылуын төмендетуі және плазмадағы кальций концентрациясының тұрақсыз және аздаған жоғарылауын тудыруы мүмкін. Плазмадағы кальций мөлшерінің айтарлықтай көбеюі жасырын гиперпаратиреоз симптомы болуы мүмкін. Тиазидтер қабылдауды қалқанша маңы безінің функциясына талдау жасар алдында тоқтату керек. Тиазидтердің магнийдің несеппен шығарылуын арттыруы, оның гипомагниемияға әкелуі мүмкін екені көрсетілген. Антидопинг бақылауы Осы препарат құрамындағы гидрохлоротиазид антидопинг тестісінде оң талдамалық нәтижеге әкелуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдық Тиазидтік диуретиктер алатын пациенттердің анамнезінде аллергияның немесе бронх демікпесінің бар-жоқтығына нұсқаулар болмағанда немесе болған кезде аллергиялық реакциялар дамуы мүмкін. Сондай-ақ, жүйелі қызыл жегі ағымының нашарлауы немесе белсендірілуі туралы хабарланды. Терінің меланомалы емес обыры Терінің меланомалы емес обырының (ТМЕО) [базальді жасушалы карцинома (БЖК) және жалпақ жасушалы обыр (ЖЖО)] даму қаупінің жоғарылауы Данияның онкологиялық науқастарды тіркеу ұлттық жүйесінің деректері негізінде орындалған екі эпидемиологиялық зерттеуде гидрохлоротиазидтің (ГХТ) жиынтық дозасының жоғарылауы байқалды. ТМЕО дамуының мүмкін механизмі ретінде ГХТ фотосенсибилизациялық әсері болуы мүмкін. ГХТ қабылдайтын пациенттер ТМЕО даму қаупі туралы хабардар болуы тиіс және өз терілерін жаңа зақымданулардың пайда болуына үнемі тексеріп, терінің патологиялық өзгерістерінің кез келген күдік тудыратын ошақтары туралы дер кезінде хабарлауы тиіс. Тері обырының қаупін ең төменгі деңгейге дейін төмендету үшін пациенттерге күн сәулесі мен УК-сәулелерінің әсерін шектеу, сондай-ақ мұндай әсер болған жағдайда тиісті қорғауды пайдалану сияқты алдын алу шараларын ұсыну керек. Терінің күдік тудыратын патологиялық өзгерістер ошақтарын дереу тексеру, оның ішінде биопсия жолымен алынған үлгілерді гистологиялық зерттеуді қолдана отырып тексеру керек. Мүмкін, сондай-ақ бұрын ТМЕО шалдыққан пациенттерде ГХТ қолдану практикасын қайта қарау керек. Көру мүшесі тарапынан бұзылулар: Хориоидты жалқық, жедел миопия және салдарлық жабық бұрышты глаукома Құрамында сульфонамид немесе сульфонамид туындылары бар препараттар көру өрісінің түсуі, өткінші миопия және жедел жабық бұрышты глаукома арқылы хориоидты жалқыққа әкелетін идиосинкразиялық реакцияны тудыруы мүмкін. Симптомдар көру өткірлігінің төмендеуі немесе көздегі ауырсынуды қамтиды, бұл әдетте препаратты қабылдау басталған сәттен бастап бірнеше сағаттан аптаға дейін байқалады. Жедел жабық бұрышты глаукоманы емдеудің болмауы көздің қайтымсыз көрмеуіне әкелуі мүмкін. Бастапқы емдеу дәрілік затты қабылдауды шұғыл тоқтату болып табылады. Бақыланбайтын көзішілік қысым кезінде дереу медициналық немесе хирургиялық емдеу қажет болуы мүмкін. Жедел жабық бұрышты глаукоманың даму қаупі факторлары анамнезінде сульфонамидке немесе пенициллинге аллергиялық реакциялардың болуын қамтуы мүмкін. Тыныс алу жолдарының жедел токсикологиялық зақымдануы Гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін жедел респираторлық дистресс синдромын (ЖРДС) қоса, тыныс алу жолдарының жедел уытты зақымдануының өте сирек ауыр жағдайы туралы хабарланды. Өкпе ісінуі әдетте гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін бірнеше минут пен сағат ішінде дамиды. Басында симптомдарға ентігу, қызба, өкпенің жай-күйінің нашарлауы және гипотензия жатады. Егер ЖРДС диагнозына күдік болса, препаратты тоқтатып, тиісті ем тағайындау керек. Бұрын гидрохлоротиазидті қабылдағаннан кейін ЖРДС ауырған пациенттерге гидрохлоротиазидті тағайындамаған жөн. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Препарат осы біріктірілімнің тиімділігі мен төзімділігі туралы деректер болмауына байланысты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолданылмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Энап®-НЛ жекелеген пациенттерде бас айналу немесе шаршау тудыруы және осылайша, әсіресе, емдеудің басында автокөлікті басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу үшін психофизикалық қабілетін жанама және уақытша азайтуы мүмкін.

Жүктілік АӨФ тежегіштері: Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану қарсы көрсетілімді. Жүктіліктің бірінші триместріндегі AӨФ тежегіштерінің тератогенді әсер ету қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер сенімсіз болып табылады; алайда, қауіптің аздап артуын жоққа шығаруға болмайды. АӨФ тежегіштерімен емдеу қажет болып саналатын жағдайларды қоспағанда, бала көтеруді жоспарлайтын пациент әйелдерді жүктілік кезінде қолдану үшін қауіпсіздік бейіні анықталған гипертензияға қарсы баламалы дәрілерді қабылдауға ауыстыру керек. Жүктілік дерегі расталғанда АӨФ тежеуіштерімен емдеуді дереу тоқтату және қажет болса, баламалы дәрілермен емдеуді бастау керек. Жүктілік кезінде АӨФ тежегіштерін қолдану фетоуыттылық (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйектің оссификациялану кідірісі) және неонатальді уыттылықтың (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) даму қаупіне байланысты қарсы көрсетілімді. Анасында болжамды түрде шаранада бүйрек функциясының төмендеуі және сол себептен болатын қол-аяқ контрактуралары, бассүйек-бет деформациялары және өкпе гиперплазиясының нәтижесінде дамыған олигогидрамнион дамуы мүмкін. Жүктіліктің екінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану жағдайында бассүйек күйін және бүйрек функциясын бағалау үшін ультрадыбыстық зерттеу жүргізу ұсынылады. жүкті кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаған аналардан жаңа туған нәрестелердің жай-күйін артериялық гипотензия тұрғысынан мұқият қадағалау керек. Гидрохлоротиазид: Жүктілік кезінде, әсіресе, бірінші триместрде гидрохлоротиазидті қолдану тәжірибесі шектеулі. Жануарларда жүргізілген зерттеулер жеткіліксіз. Гидрохлоротиазид плацента арқылы өтеді. Гидрохлоротиазидтің фармакологиялық әсер ету механизмін негізге ала отырып, оны екінші және үшінші триместрде қолдану фетоплаценталық перфузияны бұзуы және сарғаю, электролиттік теңгерімнің бұзылуы және тромбоцитопения сияқты шарана мен жаңа туған нәрестеге әсерлерін тудыруы мүмкін. Гидрохлоротиазидті гестациялық ісіну, гестациялық гипертензия немесе преэклампсия кезінде плазма көлемінің төмендеуі және плацентаның гипоперфузиясы қаупіне орай қолдануға болмайды, бұл аурудың ағымына қолайсыз ықпалын тигізбейді. Гидрохлоротиазидті, басқа емдеуді қолдану мүмкін болмайтын сирек жағдайларды қоспағанда, жүкті әйелдерде эссенциялық артериялық гипертензия кезінде қолдануға болмайды. Бала емізу Эналаприл: Шектеулі фармакокинетикалық деректер емшек сүтіндегі өте төмен концентрацияларын айғақтайды. Бұл концентрациялардың, сірә, клиникалық маңызы болмаса да, шала туған балаларды емізу кезінде және босанудан кейінгі алғашқы бірнеше апта ішінде жүрек-қантамыр және бүйрек асқынуларының болжамды қаупіне және жеткілікті клиникалық тәжірибенің болмауына орай Энап-НЛ қолдану ұсынылмайды. Үлкенірек жастағы сәбилер жағдайында, егер осы емдеу анаға қажет болса және жағымсыз әсерлердің дамуы тұрғысынан балаға қадағалау жүргізілсе, емізетін анада Энап-НЛ қолдану мәселесін қарастыруға болады. Гидрохлоротиазид: Гидрохлоротиазид емшек сүтімен аз мөлшерде бөлінеді. Қарқынды диурезге түрткі болатын жоғары дозаларда тиазидтер сүт өндірілуін бәсеңдетуі мүмкін. Бала емізу кезеңінде Энап-НЛ қолдану ұсынылмайды. Егер Энап®-НЛ бала емізу кезінде қолданылса, препараттың ең төмен дозаларын қолдану керек. Кейбір қосымша заттар туралы арнаулы ақпарат Лактоза Аталған препарат құрамында лактоза бар. Галактоза жақпаушылығының, Лапп лактаза тапшылығының сирек тұқым қуалайтын кінәраттары немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы синдромы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы тиіс. НатрийАталған препараттың құрамында бір таблеткасына 1 ммоль мөлшерінен аз натрий (23 мг) бар, яғни, құрамында натрий жоқ дерлік.

Эналаприл малеаты және гидрохлоротиазид Антацидтер: AӨФ тежегіштерінің биожетімділігінің төмендеуін туындатады. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин ІІ немесе алискирен рецепторларының блокаторларын қатарлас қолдану арқылы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы бір РААЖ блокаторын қолданумен салыстырғанда артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуы (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың пайда болу жиілігінің жоғары болуымен байланысты екені анықталды. Гипертензияға қарсы басқа дәрілер Басқа гипертензияға қарсы дәрілермен бір мезгілде қолданғанда эналаприл мен гидрохлоротиазидтің гипертензияға қарсы әсері күшеюі мүмкін. Нитроглицеринмен, басқа нитраттармен немесе вазодилататорлармен бір мезгілде қолданғанда артериялық қысымның қосымша төмендеуі мүмкін. Литий Литий препараттарын АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы литий концентрациясының қайтымды артуы және литий уыттылығы байқалды. АӨФ тежегіштерін тиазидтік диуретиктермен бір мезгілде қолдану литий уыттылығы қаупін арттыратын плазмадағы литий концентрациясын қосымша арттыруы мүмкін. Бұл препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, алайда егер біріктірілім қажет деп есептелсе, онда қан плазмасындағы литий концентрациясына мұқият мониторинг жүргізу керек. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар ҚҚСП ұзақ қабылдау АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін азайтуы, сондай-ақ несеп айдайтын дәрілердің диуретик, натриуретикалық және гипотензиялық әсерлерін азайтуы мүмкін. ҚҚСП (ЦОГ-2 тежегіштерін қоса) және АӨФ тежегіштері қан плазмасындағы калий деңгейін жоғарылатуға аддитивті әсерін көрсетеді, бұл бүйрек функциясының нашарлауына әкелуі мүмкін. Бұл әсер әдетте қайтымды. Сирек жағдайларда жедел бүйрек жеткіліксіздігі дамуы мүмкін, (мысалы, егде жастағы адамдарда немесе қан айналымының көлемі төмен пациенттерде, оның ішінде диуретиктермен емдеу кезінде). Эналаприл малеаты Ангионевроздық ісіну қаупін арттыратын препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрилмен/валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды, себебі бұл ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттырады. Рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Эналаприлмен біріктірілген ганглиоблокаторлар немесе адреноблокаторлар пациентті мұқият бақылаған кезде ғана қолданылуы керек. Қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылататын калий жинақтаушы диуретиктер, калий қоспалары немесе басқа препараттар Қан сарысуындағы калий деңгейі әдетте қалыпты шектерде қалса да, кейбір пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспаларын немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды, әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде қолдану қан плазмасындағы калий деңгейінің айтарлықтай жоғарылауын туындатуы мүмкін. Энап®-НЛ триметоприм және котримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты сарысудағы калий деңгейін жоғарылататын басқа дәрілермен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек, өйткені триметоприм амилоридке ұқсас калий жинақтаушы диуретик ретінде әсер ететіні белгілі. Сондықтан Энап®-НЛ жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, сақ болу керек және сарысудағы калий деңгейін мұқият бақылау керек. Циклоспорин АӨФ тежегіштерін және циклоспоринді бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Гепарин АӨФ тежегіштерін және гепаринді бір мезгілде қолданған кезде гиперкалиемияның дамуы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Диуретиктер (тиазидтік немесе ілмектік диуретиктер) Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдын ала емдеу сусыздануға және эналаприлмен емдеудің алғашқы кезеңдерінде артериялық гипотензияның даму қаупіне әкелуі мүмкін. Гипотензиялық әсерді диуретиктерді тоқтату немесе айналымдағы қан көлемін ұлғайту немесе тұзды тұтыну арқылы азайтуға болады. Трициклді антидепрессанттар және/немесе психозға қарсы дәрілер және / немесе анестетиктер Кейбір анестетиктерді, трициклдік антидепрессанттарды және психозға қарсы дәрілерді АӨФ тежегіштерімен қатарлас қолдану артериялық қысымның қосымша төмендеуіне әкелуі мүмкін. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктерді қолдану АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін азайтуы мүмкін. Диабетке қарсы дәрілік заттар Эпидемиологиялық зерттеулер көрсеткендей, АӨФ тежегіштері мен диабетке қарсы препараттарды (инсулин, пероральді гипогликемиялық дәрілер) бір мезгілде қолдану гипогликемияның даму қаупімен гипогликемиялық әсерді күшейтуі мүмкін. Бұл құбылыс біріктіріліген емнің алғашқы аптасында және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі байқалады. Алкоголь АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін күшейтеді. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер және бета-блокаторлар Эналаприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), тромболитикалық дәрілермен және бета-блокаторлармен бірге қауіпсіз қолдануға болады. Алтын Алтын препараттарын және эналаприлді қоса, АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда, сирек жағдайларда нитритоидтық реакциялардың дамуы байқалды (симптомдар беттің қызаруын, жүрегі айну, құсу және артериялық гипотензияны қамтиды). Баклофен Гипотензия қаупінің жоғарылауы, әсіресе ортостаздық гипотония. Артериялық қысымды бақылаңыз және қажет болған жағдайда гипертензияға қарсы дәрілердің дозасын түзетіңіз. Нитраттар және оған ұқсас туындылар Гипотонияның жоғары қаупі, әсіресе ортостаздық гипотония. Урологиялық қолдануға арналған альфа-блокаторлар (альфузозин, доксазозин, празозин, тамсулозин, теразозин) Гипертензияға қарсы әсердің жоғарылауы. Ортостаздық гипотония қаупінің жоғарылауы. Гипертензияға қарсы дәрі ретінде пайдаланылатын альфа-блокаторлар Гипертензияға қарсы әсердің жоғарылауы. Ортостаздық гипотония қаупінің жоғарылауы. Гиперкалиемиялық препараттар Кейбір дәрілік препараттар немесе емдік кластар гиперкалиемияға ықпал етуі мүмкін: калий тұздары, гиперкалиемиялық диуретиктер, ангиотензин-өзгертетін фермент тежегіштері, ангиотензин II антагонистері, стероидты емес қабынуға қарсы препараттар, гепариндер (төмен молекулалық немесе фракцияланбаған), циклоспорин немесе такролимус, триметоприм сияқты иммуносупрессанттар. Осы препараттарды біріктіру гиперкалиемия қаупін арттырады. Бұл қауіп әсіресе калий жинақтаушы диуретиктерді қолданғанда, әсіресе олар бір-бірімен немесе калий тұздарымен біріктірілгенде маңызды. Алайда АӨФ тежегіштері мен ҚҚСП біріктіру ұсынылған сақтық шараларын орындауда аз қауіп тудырады. Гиперкалиемия тудыратын препараттармен байланысты қауіптер мен ерекше шектеулерді түсіну үшін әр затқа тән өзара әрекеттесуін зерттеу қажет. Дегенмен де, триметоприм сияқты кейбір заттар осы қауіпке қатысты спецификалық өзара әрекеттесулері көріністелмейді. Алайда, олар осы тарауда бұрын айтылған басқа дәрілермен біріктірумен ықпал етуші факторлар ретінде әрекет ете алады. Калий (тұздар) Өлімге ұшыратуы ықтималды гиперкалиемия, әсіресе, бүйрек жеткіліксіздігінде (гиперкалиемия әсерлерінің күшеюі). Гипокалиемия жағдайларын қоспағанда, гиперкалиемияны тудыратын препараттарды ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштерімен біріктірмеңіз. Эстрамустин Ангионевроздық ісіну сияқты жағымсыз әсерлердің жоғарылау қаупі (ангионевроздық ісіну). Спиронолактон Спиронолактонмен тәулігіне 12,5-тен 50 мг дейінгі дозада және МЭК төмен дозаларымен. Лықсыту фракциясы < 35% және бұрын конверсия тежегіші + ілмекті диуретик біріктірілімімен бұрын емделген III немесе IV класты (NYHA) жүрек жеткіліксіздігін емдеу кезінде: Осы астасуды тағайындау шарттары қадағаланбаған жағдайда өлімге ұшыратуы ықтималды гиперкалиемия қаупі. Гиперкалиемия мен бүйрек жеткіліксіздігінің болмауын алдын ала тексеріңіз. Қан сарысуындағы калий мен креатинин деңгейін мұқият биологиялық мониторингтеу (алғашқы ай ішінде аптасына бір рет, одан кейін айына бір рет). Гидрохлоротиазид Деполяризацияламайтын миорелаксанттар Тиазидтер тубокураринге сезімталдықты арттыруы мүмкін. Алкоголь, барбитураттар немесе апиынды анальгетиктер ортостаздық гипотензияны күшейтуі мүмкін. Диабетке қарсы препараттар (пероральді препараттар және инсулин) Диабетке қарсы препараттың дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Холестирамин және колестипол шайырлары (анион алмасу шайырлары) гидрохлоротиазидтің сіңуін төмендетуі мүмкін. Колестирамин мен колестипол шайырларын бір рет қабылдаудан кейін асқазан-ішек жолынан сіңірілуінің, тиісінше, 85% және 43% дейін азаюымен гидрохлоротиазид байланысуы жүреді. QT аралығының ұзаруы (мысалы, хинидин, прокаинамид, амиодарон, соталол) Қарыншалық тахикардияның (torsades de pointes) даму қаупі артады. Оймақгүл гликозиді Гипогликемия жүректің дигиталис препараттарының уытты әсеріне аса жоғары реакциясын сенсибилизациялауы немесе туындатуы (мысалы, вентикулярлы сезімталдықты арттыруы) мүмкін. Кортикостероидтар, АКТГ (адренокортикотроп гормон) Электролиттер тапшылығы, әсіресе, гипокалиемия күшейеді. Калийурездік диуретиктерді (мысалы, фуросемид), карбеноксолон немесе іш жүргізгіштерді шамадан тыс пайдалану Гидрохлоротиазид калий және/немесе магний жоғалуын күшейтуі мүмкін. Вазопрессорлық аминдер (мысалы, адреналин) Тиазидтер вазопрессорлық аминдер әсерін азайтуы мүмкін. Цитостатиктер (мысалы, циклофосфамид, метотрексат) Тиазидтер цитоуытты препараттардың несеппен шығарылуын төмендетуге және олардың миелосупрессиялық әсерін күшейтуге қабілетті. Гипокалиемияны тудыратын препараттар Гипокалиемия жүрек аритмияларының бұзылуының (атап айтқанда, torsades de pointes) туындауына және дигоксин сияқты кейбір препараттар, уыттылығының артуына ықпал ететін фактор болып табылады. Осылайша, гипокалиемияны тудыруға қабілетті препараттар саны көп өзара әрекеттесулерге қатысады. Оларға жеке немесе біріктірілімде гипокалиемиялық диуретиктер, көтермелеуші іш жүргізетін дәрілер, глюкокортикоидтар, тетракозактид және ішке енгізілетін амфотерицин В жатады. Гипонатриемияны тудыратын препараттар Кейбір препараттар гипонатриемияны туындатуға жиірек қатысады. Оларға диуретиктер, десмопрессин, серотонинді кері қармауды тежейтін антидепрессанттар, карбамазепин және окскарбазепин жатады. Бұл препараттардың біріктірілімі гипонатриемия қаупін арттырады. Ангиотензин II рецепторларының антагонистері Бұрын болған су және натрий тапшылығы жағдайында ангиотензин II антагонистерімен емдеудің басында кенеттен артериялық гипотензия және/немесе бүйректің жедел жеткіліксіздігінің туындау қаупі болады. Диуретиктермен алдыңғы емдеу тұз және су сарқылуына әкелуі мүмкін артериялық гипертензияда мыналар қажет: - немесе ангиотензин II антагонистерімен емдеуді бастар алдында диуретиктер қабылдауды тоқтату, ал қажет болса, кейін гипокалиемиялық диуретикті қайта енгізу; - немесе ангиотензин II антагонисінің азайтылған бастапқы дозаларын тағайындау және біртіндеп дозаны арттыру. Барлық жағдайларда: ангиотензин II антагонисімен емдеудің алғашқы апталарында бүйрек функциясын бақылап отыру (креатинин). Йодталған контрастылы заттар Диуретиктер тудырған сусыздану, атап айтқанда, йодталған контрастылы заттардың үлкен дозаларын пайдалану кезіндегі бүйректің жедел жеткіліксіздігінің жоғары қаупі. Йодталған қосылысты енгізер алдындағы регидратация. Карбамазепин Симптоматикалық гипонатриемия қаупі Клиникалық және биологиялық мониторингтеу қажет болады. Мүмкіндігінше, диуретиктердің басқа класын пайдаланыңыз. Кальций (тұздар) Кальцийдің несеппен шығарылуының төмендеуі нәтижесінде гиперкальциемия қаупі. Циклоспорин Тіпті су/натрий сарқылуы болмаса да, айналымдағы циклоспорин деңгейлеріндегі қандай да бір өзгерістерсіз плазма креатининінің жоғарылау қаупі.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 30 ºС-ден аспайтын температурада, ылғалдан қорғалған жерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!