Энтекавир Вива Фарм таблетки 0.5 мг

Бір қабықпен қапталған таблетканың құрамында белсенді зат - энтекавир 0.5 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, повидон, кросповидон, магний стеараты, қабығының құрамы: ГПМЦ/ гипромеллоза 5 mPas, ГПМЦ/ гипромелоза 15 mPas, макрогол/ПЭГ 4000, макрогол/ПЭГ 6000, титанның қостотығы (Е171). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, ақ немесе ақ дерлік түсті қабықпен қапталған таблеткалар.

Ересектердегі созылмалы В (HBV) гепатитінде: • бауырдың компенсацияланған зақымдануымен және вирустық репликациясы бар, сарысу аланинаминотранферазалары (АЛТ) деңгейінің жоғарылауы және бауырдағы қабыну үдерісінің және/немесе фиброздың гистологиялық белгілерінде • бауырдың декомпенсацияланған зақымдануымен Бауыр зақымдануының компенсацияланған және декомпенсацияланған түрлері үшін тағайындалуы нуклеозидтер аналогын қабылдамаған, ламивудин-резистентті В гепатиті бар пациенттерді қоса, ВГВ инфекциясына HbeAg оң және теріс HBeAg бар пациенттерде жүргізілген клиникалық сынақтардың мәліметтеріне негізделеді. Препарат сонымен қатар нуклеозидті аналогты қабылдамаған, бауырдың компенсацияланған зақымдануында және бауырда қабыну белгілері және/немесе фиброзы бар 6 жастан 18 жасқа дейінгі пациенттерде вирустық гепатитті емдеуге арналған.

АТX коды J05AF10 Әсер ету механизмі Энтекавир НВV-полимеразасына қатысты күшті және іріктелген белсенділігі бар нуклеозид гуанозиннің аналогы болып табылады. Энтекавир жартылай ыдырау кезеңі (Т1/2) 15 сағ. белсенді трифосфат (TФ) түзе отырып, фосфорланады. Энтекавир-TФ жасушаішілік концентрациясы энтекавирдің жасушадан тыс деңгейімен тікелей байланысты, және препараттың бастапқы «плато» деңгейінен кейін елеулі жинақталуы байқалмайды. Энтекавир-TФ табиғи деоксигуанозин-TФ субстратымен бәсекелесуі жолымен вирустық полимеразаның барлық 3 функционалдық белсенділігі тежеледі: (1) HBV-полимеразасының праймингі, (2) прегеномдық РНҚ негативті жіпшесінің кері транскрипциясы және (3) В (HBV DNA) гепатиті вирусының ДНҚ позитивті жіпшесінің синтезі. Энтекавир-TФ Ki 18–40 мкM жасушалық α, β және δ ДНҚ полимеразаларының әлсіз тежегіші болып табылады. Бұдан өзге, энтекавир-TФ мен энтекавирдің жоғары концентрацияларында HepG2 (Кi>160 мкМ) жасушаларының митохондрияларындағы γ полимеразасы мен ДНҚ синтезіне қатысты жағымсыз әсерлері байқалмаған. Вирусқа қарсы белсенділік HBV ДНҚ синтезіне қатысты энтекавирдің вирусқа қарсы белсенділігі HBV EC50 жабайы түрімен (EC50 - вирустардың 50% - ын басу үшін қажетті дәрілік заттың концентрациясы) тасымалданатын HepG2 жасушаларында 0,004 мкМ құрады. HBV (rtL180M және rtM204V) ламивудин-резистентті штамдарына қатысты EC50 энтекавирдің медианасы 0,026 мкМ (0,010-0,059 мкМ диапазонында) құрады. Адефовирге төзімді алмастыруларды (rtN236T немесе rtA181V) кодтайтын рекомбинантты вирустар энтекавирге толық сезімтал болып қалды. АИТВ-1 зертханалық және клиникалық изоляттарының панеліндегі энтекавирдің вирусқа қарсы белсенділігін талдау ЕС50 диапазонын 0,026-дан >10 мкМ-ге дейін анықтады. Талдауда вирустың төмен деңгейі қолданылған кезде ЕС50-нің төменгі мәні байқалды. Жасуша өсіріндісінде энтекавир микромолярлық концентрацияларда M184I алмастыру үшін таңдалады, бұл энтекавирдің жоғары концентрациясы кезінде тежегіштік әсерді растайды. Жасуша өсірінділерінде энтекавирдің кері транскриптазаның нуклеозидтік тежегіштерімен (абакавир, ламивудин, ставудин, зидовудин, диданозин) және кері транскриптазаның нуклеотидтік тежегішімен (тенофовир) біріктірілімінің зерттеулерінде препараттың HBV-ге вирусқа қарсы белсенділігіне қатысты антагонистік әсері анықталған жоқ. Энтекавирдің вирусқа қарсы белсенділігін АИТВ-ға қатысты осы алты КТТН-пен зерттеу кезінде де антагонистік әсер анықталған жоқ. Жасушалық өсіріндідегі резистенттік HBV жабайы түрімен салыстырғанда кері транскриптазадағы rtM204V және rtL180M мутациясы бар ламивудинге төзімді штаммдарда энтекавирге сезімталдық 8 есе төмендеген. ETVr rtTl 84, rtS202 немесе rtM250 қосымша аминқышқылдарының өзгертілген тізбегін қосу энтекавирге сезімталдықты төмендетеді (жасуша өсіріндісінде). Клиникалық изоляттарда байқалатын ауыстырулар (rtT184A, С, F, G, I, L, М немесе S; rtS202 С, G немесе I; және/немесе rtM250I, L немесе V) жабайы типті вируспен салыстырғанда энтекавирге сезімталдықты одан әрі азайтты (16 - 741 есе). rtT184, rtS202 және rtM250 қалдықтарындағы ETVr алмастырулары энтекавирге сезімталдыққа аз ғана әсер етеді және пациенттерден алынған жүйелі үлгілердің LVDr >1000 мутациясы болмаған кезде байқалмайды. Резистенттілік тежегіштердің HBV өзгертілген кері транскриптазамен байланысуының азаюымен байланысты болады, ал резистентті HBV жасуша өсіріндісінде репликация қабілетінің төмендеуін көрсетеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Пайдасын көрсету белсенді препарат бойынша бақыланатын В гепатиті вирусының созылмалы инфекциясы, вирустың репликация белгілері және бауырдың компенсацияланған ауруы бар 1633 ересек адамды 48 апта емдегеннен кейін гистологиялық, вирусологиялық, биохимиялық және серологиялық жауаптарға негізделген. Энтекавирдің қауіпсіздігі мен тиімділігі де белсенді препарат бойынша бақыланатын бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар АИТВ жұқтырған 191 пациенттің клиникалық сынағында және ВГВ мен АИТВ коинфекцияланған 68 пациенттің клиникалық сынағында бағаланды. Компенсацияланған бауыр ауруы бар пациенттердегі зерттеулерде гистологиялық жақсарулар фиброзды бағалау үшін Кнодель шкаласының нашарлауынсыз бастапқы мәннен Кнодельдің некрозды қабыну көрсеткішінің ≥ 2 пунктінің төмендеуі ретінде анықталды. Кнодель 4 шкаласы бойынша фиброздың бастапқы дәрежесі бар пациентке арналған жауаптар (цирроз) нәтиже тиімділігінің барлық өлшемдеріне жалпы жауаптармен салыстырылды (барлық пациенттерде бауырдың компенсацияланған ауруы болған). Кнодел бойынша бастапқы некрозды қабынудың жоғары көрсеткіші (>10) нуклеозидпен емделмеген пациенттерде үлкен гистологиялық жақсарумен байланысты болды. Бастапқы деңгей AЛT ≥ 2 есе ULN және бастапқы ДНК ВГВ ≤ 9,0 log10 көшірме/мл HBeAg-оң нуклеозидпен ем алмаған пациенттерде вирусологиялық жауаптың пайда болу жиілігінің жоғарылауымен байланысты болды (48-апта ВГВ ДНК <400 көшірме/мл). Бастапқы сипаттамаларына қарамастан, пациенттердің көпшілігі емделуге гистологиялық және вирусологиялық жауап көрсетті. Бауырдың компенсацияланған ауруы бар нуклеозидпен емделмеген пациенттерде қолдану тәжірибесі: HВeag-оң (022) және HBeAg-теріс (027) пациенттердегі энтекавирді (ETV) ламивудинмен (LVD) салыстыратын рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеудің 48-аптадағы нәтижелері кестеде ұсынылған. Нуклеозидпен емделмеген HBeAg-оң (022 зерттеу) — HBeAg-теріс (027 зерттеу) ETV күніне бір рет 0,5 мг — LVD күніне бір рет 100 мг — ETV күніне бір рет 0,5 мг — LVD күніне бір рет 100 мг n — 314a — 314a — 296a — 287a Гистологиялық жақсаруб — 72%* — 62% — 70%* — 61% Исхак шкаласы бойынша фиброз деңгейінің жақсаруы — 39% — 35% — 36% — 38% Исхак шкаласы бойынша фиброз деңгейінің нашарлауы — 8% — 10% — 12% — 15% n — 354 — 355 — 325 — 313 Вирустық жүктеменің төмендеуі (log10 көшірме/мл)в — -6,86* — -5,39 — -5,04* — -4,53 Анықталмайтын ДВК ВГВ (<300 көшірме/мл ПТР)c — 67%* — 36% — 90%* — 72% AЛT қалпына келтіру (≤ 1 реттік ULN) — 68%* — 60% — 78%* — 71% Сероконверсия HBeAg — 21% — 18% *p-ламивудинге қатысты мән < 0,05 a бастапқы гистологияны бағалау үшін оңтайлы пациенттер (Кнодель шкаласы бойынша бастапқы некрозды қабыну көрсеткіші ≥ 2) б бастапқы ақырғы нүкте в Roche Cobas Amplicor PCR ПТР талдауы (сандық анықтаудың төменгі шегі (LLOQ) = 300 көшірме/мл) Бауырдың компенсацияланған ауруы бар ламивудинге төзімді пациенттерде қолдану тәжірибесі: HВeag-оң пациенттерді рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде (026), зерттеуге кірісу сәтінде LVDr мутациясы бар пациенттердің 85% - ы, ламивудин алған пациенттер зерттеуге кіріскен кезде шайылу және жаңарту кезеңінсіз (n = 141) күніне бір рет 1 мг энтекавирге ауысты немесе күніне бір рет 100 мг ламивудинді қабылдауды жалғастырды (n = 145). 48 аптадағы нәтижелер кестеде ұсынылған. Ламивудин-төзімді HBeAg-оң (026 зерттеу) ETV күніне бір рет 1,0 мг — LVD күніне бір рет 100 мг n — 124a — 116a Гистологиялық жақсаруб — 55%* — 28% Исхак шкаласы бойынша фиброз деңгейінің жақсаруы — 34%* — 16% Исхак шкаласы бойынша фиброз деңгейінің нашарлауы — 11% — 26% n — 141 — 145 Вирустық жүктеменің төмендеуі (log10 көшірме/мл)в — -5,11* — -0,48 Анықталмайтын ДВК ВГВ (<300 көшірме/мл ПТР)c — 19%* — 1% AЛT қалпына келтіру (≤ 1 реттік ULN) — 61%* — 15% Сероконверсия HBeAg — 8% — 3% *p-ламивудинге қатысты мән < 0,05 a бастапқы гистологияны бағалау үшін оңтайлы пациенттер (Кнодель шкаласы бойынша бастапқы некрозды қабыну көрсеткіші ≥ 2) б бастапқы ақырғы нүкте в Roche Cobas Amplicor PCR ПТР талдау ( LLOQ = 300 көшірме/мл) 48 апта емдеуден кейінгі нәтижелер: Алдын ала белгіленген критерий 48 аптаға дейін немесе емдеудің екінші жылында орындалған кезде емдеу үзілді. Жауап критерийі ВГВ вирусының (bDNA бойынша ВГВ <0,7 МЭкв/мл ДНҚ) басылуы және HBeAg (HBeAg-оң пациенттерде) немесе AЛT <1,25 есе ULN (НВeag-теріс пациенттерде) төмендеуі болды. Жауабы бар пациенттер қосымша 24 апта бойы емделусіз байқалды. Вирусологиялық, бірақ серологиялық емес немесе биохимиялық реакция критерийлеріне сәйкес келетін пациенттер жасырын емдеуді жалғастырды. Вирусологиялық реакциясы жоқ пациенттерге баламалы емдеу ұсынылды. Нуклеозидпен емделмегендер: HBeAg-оң (022 зерттеу): 96 аптаға дейін энтекавирмен емдеу (n = 354) ВГВ ДНҚ үшін ПТР әдісімен <300 көшірме/мл жауаптардың жиынтық үлесіне әкелді, AЛT қалыпқа келтіру үшін 87%, НВeag сероконверсиясы үшін 31% және HBsAg сероконверсиясы үшін 2% (HBsAg төмендету үшін 5%). Ламивудин үшін (n = 355) жауаптардың жиынтық үлесі ВГВ <300 көшірме/мл ДНҚ үшін ПТР әдісімен 39%, AЛT қалыпқа келтіру үшін 79%, НВeag сероконверсиясы үшін 26% және HBsAg сероконверсиясы үшін 2% (HBsAg төмендету үшін 3%) болды. 52 аптадан кейін (медиана 96 апта) емді жалғастырған пациенттер арасында дәрі қабылдаудың соңында энтекавир алған 243 пациенттің 81% - ы және ламивудин алған 164 пациенттің 39% - ында ВГВ <300 дана/мл ДНҚ PCR әдісімен болған, ал AЛT (≤ ULN-ден 1 есе) қалыпқа келуі энтекавир қабылдаған 79% - да және ламивудин алған пациенттердің 68% - ында пайда болған. HBeAg-теріс (027 зерттеу): 96 аптаға дейін энтекавирмен емдеу (n = 325) ВГВ ДНҚ үшін ПТР әдісімен <300 көшірме/мл және AЛT қалыпқа келтіру үшін 89% ВГВ ДНҚ үшін ПТР әдісімен <300 көшірме/мл және ламивудин алған пациенттер үшін AЛT қалыпқа келтіру үшін 84% (n = 313) жалпы жауап жиілігіне әкелді. 52 аптадан (медиана 96 апта) кейін емді жалғастырған энтекавир алған 26 пациент пен ламивудин алған 28 пациент үшін энтекавир алған пациенттердің 96% - ында және ламивудин алған пациенттердің 64% - ында ВГВ <300 көшірме/мл ДНҚ-сы препаратты қабылдау соңында ПТР әдісімен анықталған. AЛT (≤ 1 есе ULN) қалыпқа келуі энтекавир қабылдаған пациенттердің 27% - ында және ламивудин қабылдаған пациенттердің 21% - ында дәрілік препаратты қабылдаудың соңында пайда болды. Хаттамада анықталған жауап критерийіне сәйкес келетін пациенттер үшін жауап 022 зерттеуде ламивудинге жауабы бар пациенттер үшін 73% (68/93) және 027 зерттеуде ламивудинге жауабы бар пациенттер үшін 46% (131/286) 31% (79/253) қарсы энтекавирге жауабы бар пациенттер үшін 75% (83/111) қарсы энтекавирге жауабы бар пациенттерде 24 апталық оқудан кейінгі бақылау бойы сақталды. Оқудан кейінгі бақылаудың 48-ші аптасында HBeAg-теріс пациенттердің едәуір саны емдеуге жауабын жоғалтады. Бауыр биопсиясының нәтижелері: ұзақ мерзімді зерттеуге енгізілген 022 (HBeAg-оң) және 027 (HBeAg-теріс) тірек зерттеулерінен емделмеген 57 пациент бауыр гистологиясының ұзақ мерзімді нәтижелеріне бағаланды. Энтекавирдің дозасы тірек зерттеулерде күніне бір рет 0,5 мг (орташа әсер ету 85 апта) және ұзартылған зерттеуде күніне бір рет 1 мг (орташа әсер ету 177 апта), ал ұзартылған зерттеуде 51 пациент бастапқыда ламивудин (медианалық ұзақтығы 29 апта) алды. Осы пациенттердің ішінде 55/57 (96%) бұрын анықталғандай гистологиялық жақсаруы болған (жоғарыдан қараңыз) және 50/57 (88%) Исхак шкаласы бойынша фиброз дәрежесінің ≥ 1-пунктінің төмендеуі болған. Исхак шкаласы бойынша фиброздың бастапқы дәрежесі ≥ 2, 25/43 (58%) бар пациенттер үшін ≥ 2-пункттің төмендеуі болды. Зерттеуге кіріскен сәтте айқын фиброзы немесе циррозы бар барлық (10/10) пациенттердің (Ысқақ шкаласы бойынша фиброздың дәрежесі 4,5 немесе 6) ≥ 1 пункт төмендеуі болды (бастапқыдан медианалық төмендеу 1,5 пункт болды). Ұзақ мерзімді биопсия кезінде барлық пациенттерде ВГВ ДНҚ <300 көшірме/мл және 49/57 (86%) ULN қарағанда ≤ 1 есе AЛT сарысудың деңгейі болды. Барлық 57 пациент HBsAg оң күйінде қалды. Ламивудин-төзімді: HBeAg-оң (зерттеу026): 96 аптаға дейін энтекавирмен емдеу (n = 141) ВГВ ДНҚ үшін ПТР әдісімен <300 көшірме/мл жауаптардың жиынтық жиілігіне әкелді, AЛT қалыпқа келтіру үшін 85% және НВeag сероконверсиясы үшін 17%. 52 аптадан кейін (медиана 96 апта) энтекавирмен емдеуді жалғастырған 77 пациент үшін пациенттердің 40% - ында ВВГ <300 көшірме/мл ДНҚ ПТР әдісімен болған және 81% препаратты қабылдаудың соңында AЛT (≤ 1 есе ULN қарағанда) қалыпқа келуі болған. Жасы/жынысы: Жыныс (клиникалық сынақтардағы ≈ 25% әйел) немесе жас (≈ 5% пациенттер> 65 жаста) негізінде энтекавирдің тиімділігінде айқын айырмашылық болған жоқ. Ұзақ мерзімді бақылау зерттеуі 080 зерттеуі созылмалы гепатит В вирусы инфекциясы бар пациенттерде 10 жыл бойы энтекавирмен (ETV, n = 6216) немесе басқа стандартты В гепатиті вирусымен (non-ETV, n = 6162) нуклеозидті терапиямен емдеудің ұзақ мерзімді қауіптерін бағалауға арналған рандомизацияланған, бақылаушы, ашық, 4-фазалық зерттеу болды. Зерттеуде бағаланған негізгі клиникалық нәтижелер жалпы қатерлі ісіктер (гепатоцеллюлярлы карцинома (ГЦК) және ГЦК емес қатерлі ісіктердің үйлесімі), HBV-мен байланысты аурудың өршуі, ГЦК емес қатерлі ісіктер, ГЦК және бауырмен байланысты өлімді қоса алғанда, өлім болды. Бұл зерттеуде энтекавир жалпы қатерлі ісіктердің біріктірілген соңғы нүктесі (ETV n=331, non-ETV n=337; HR=0.93 [0.8–1.1]) немесе ГЦК емес қатерлі ісіктердің жеке соңғы нүктесі (ETV n=95, non-ETV n=81; HR=1.1 [0.82–1.5]) үшін non-ETV препаратпен салыстырғанда қатерлі ісіктердің пайда болу қаупінің жоғарылауымен байланысты болған жоқ. В гепатитімен байланысты бауыр ауруының өршуі және ГЦКмен байланысты жағдайлар ETV және non-ETV топтарда салыстырмалы болды. ETV мен non-ETV топтарда ең жиі хабарланған қатерлі ісік ГЦК болды, содан кейін асқазан-ішек жолдарының қатерлі ісіктері болды. Ерекше популяциялар Бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар пациенттер: 048, 191 зерттеулерде HВeag-В гепатиті вирусының оң немесе теріс инфекциясы бар және Чайлд-Туркотт-Пью шкаласы (CTP) бойынша 7 немесе одан жоғары мәні ретінде айқындалған бауырдағы декомпенсация белгілері бар пациент күніне бір рет 1 мг энтекавир немесе күніне бір рет 10 мг адефовир дипивоксил алды пациенттер не ВГВ емін алмады, не бұрын ем қабылдады (энтекавирмен алдын ала емдеуді қоспағанда, афдефовир диповиксил немесе тенофовир дисопроксил фумараты). Зерттеуге кіріскен кезде пациенттер СТР шкаласы бойынша орташа мәнге ие болды 8,59 және пациенттердің 26%-ы Чайлд-Туркотт-Пью шкаласының С классы болды. Бауыр ауруы (MELD) моделінің орташа бастапқы көрсеткіші 16,23 болды. ПТР әдісімен сарысудағы ВГВ ЛНК орташа деңгейі 7,83 log10 мл / көшірме болды және сарысудағы AЛT орташа мәні 100 Е/л болды; пациенттердің 54%-ы НВeag-оң болды және зерттеуге кіріскен кезде пациенттердің 35% - ы LVDr алмастырды. 24-аптада ПТР әдісімен сарысудағы ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейінен орташа өзгерістің тиімділігінің соңғы бастапқы нүктесінде энтекавир дипивоксил адефовиріне артықшылық берілді. 24 және 48 апталарында таңдалған соңғы зерттеу нүктелерінің нәтижелері кестеде көрсетілген. 24 және 48 апталарында таңдалған соңғы зерттеу нүктелерінің нәтижелері кестеде көрсетілген. 24 апта — 48 апта ETV күніне бір рет 1 мг — Адефовир дипивоксил күніне бір рет 10 мг — ETV күніне бір рет 1 мг — Адефовир дипивоксил күніне бір рет 10 мг n — 100 — 91 — 100 — 91 ДНҚ ВГВa Анықталмайтын үлесі (<300 көшірме/мл)b — 49%* — 16% — 57%* — 20% Бастапқыдан орташа өзгеруі (log10 көшірме/мл)c — -4,48* — -3,40 — -4,66 — -3,90 CTPб шкаласының тұрақты немесе жақсарған көрсеткіші, г — 66% — 71% — 61% — 67% MELD шкаласы — -2,0 — -0,9 — -2,6 — -1,7 Бастапқыдан орташа өзгеруі, д HBsAgб төмендеуі — 1% — 0 — 5% — 0 Қалыпқа келу:е b AЛT (≤1 X ULN) — 46/78 (59%)* — 28/71 (39%) — 49/78 (63%)* — 33/71 (46%) b Альбумин (≥1 X LLN) — 20/82 (24%) — 14/69 (20%) — 32/82 (39%) — 20/69 (29%) b Билирубин (≤1 X ULN) — 12/75 (16%) — 10/65 (15%) — 15/75 (20%) — 18/65 (28%) b Протромбин уақыты (≤1 X ULN) — 9/95 (9%) — 6/82 (7%) — 8/95 (8%) — 7/82 (9%) Roche COBAS Amplicor PCR ПТР талдауы (LLOQ = 300 көшірме/мл). NC=F (аяқталмаған емдеу курсы = емдеу сәтсіздігі), өлім, жеткіліксіз тиімділік, жағымсыз құбылыс, емдеу режимінің бұзылуы / пациентпен байланысты жоғалту салдарынан бақылауды тоқтату сияқты себептерді қамтитын талдау аптасына дейін емдеуді тоқтатуды білдіреді (яғни ДНҚ ВГВ ≥ 300 көшірме/мл) в NC=M (аяқталмаған емдеу курсы = деректердің жоқтығы) г CTP шкаласы бойынша бастапқы көрсеткіштен өзгерістердің төмендеуі немесе болмауы ретінде анықталған. MELD шкаласы бойынша көрсеткіштің бастапқы орташа мәні ETV үшін 10,1 және дипивоксил адефовирі үшін 15,3 болды. Деноминатор – бұл зерттеуге түскен кезде үлгілік емес мәндері бар пациент. *p <0.05 ULN=қалыпты диапазонның жоғарғы шегі, LLN= қалыпты диапазонның төменгі шегі. ГЦК дебютіне немесе өлімге дейінгі уақытты (біріншісіне байланысты) екі емдеу тобында салыстыруға болады; емдеу кезінде өлімнің жалпы жиілігі 23% (23/102) және 33% (29/89) энтекавир мен адефовир дипивоксил қабылдаған пациенттер үшін сәйкесінше, ГЦК жалпы жиілігі 12% (12/102) және 20% (18/89) болды. Зерттеуге кіріскен кезде LVDr ауыстырылған пациенттер үшін ВГВ <300 көшірме/мин ДНҚ бар пациенттердің үлесі 24 аптада энтекавир үшін 44% және 24 аптада адефовир үшін 20%, 48 аптада энтекавир үшін 50% және адефовир үшін 17% болды. Қатар жүретін HAART қабылдаған АИТВ/ВГВ коинфекциясы бар пациенттер: 038 зерттеуіне АИТВ коинфекциясы бар 67 HBeAg-оң және 1 HBeAg-теріс пациент кірді. Пациенттерде ламивудинмен HAART емдеу сызбасы кезінде ВГВ виремияның қайталануымен тұрақты бақыланатын АИТВ (АИТВ ДНҚ <400 көшірме/мл) болды. HАART емдеу сызбасына эмтрицитабин немесе тенофовир дизопроксил фумарат кірмеген. Зерттеуге кіріскен сәтте энтекавир алған пациенттерде ламивудинмен алдыңғы емнің медианалық ұзақтығы 4,8 жыл және медианалық таза CD4 494 жасуша/мм3 болды (бұл ретте тек 5 пациентте CD4 <200 жасуша/мм3 саны болған). Пациенттер ламивудинмен емдеу сызбасын жалғастырды және оларға 24 апта бойы, ал содан кейін барлығы энтекавир алған кезде күніне бір рет 1 мг энтекавир (n = 51) немесе плацебо (n = 17) қосу тапсырылды. 24-аптада АИТВ-ның вирустық жүктемесінің төмендеуі энтекавирмен елеулі көп болды (-3,65 0,11 log10 мл/көшірмелердің ұлғаюына қарсы). Бастапқыда энтекавирмен ем тағайындалған пациенттер үшін ВГВ ДНҚ төмендеуі 48 аптада -4.20 log10 мл/көшірме болды. AЛT қалыпқа келуі бастапқы AЛT нормасына сәйкес келмейтін және НВeag сероконверсиясына жеткен пациенттердің 37% - ында пайда болды. Қатар жүретін HAART қабылдамаған АИТВ/ВГВ коинфекциясы бар пациенттер: энтекавир бір мезгілде АИТВ-мен тиімді ем алмаған АИТВ/ВГВ-мен коинфициясы бар пациенттерде бағаланбаған. ВГВ ДНҚ-ның төмендеуі HAART-сыз энтекавирмен монотерапия алған біріктірілген пациенттерде АИТВ/ВГВ тіркелді. Кейбір жағдайларда АИТВ M184V түрін таңдау байқалды, бұл пациенттер болашақта ала алатын HAART схемасын таңдау үшін қиындықтарға ие. Сондықтан, энтекавирді бұл жағдайда АИТВ-ға төзімділіктің әлеуетті дамуына байланысты пайдалануға болмайды (4.4-бөлімді қараңыз). Бауыр реципиенттері: күніне бір рет 1 мг энтекавирдің қауіпсіздігі мен тиімділігі ВГВ созылмалы инфекциясының асқынуына байланысты бауыр трансплантациясын алған және трансплантация кезінде ВГВ <172 ХБ/мл ДНҚ (шамамен 1000 дана/мл) болған 65 пациентте бақыланбайтын зерттеуде бағаланды. Зерттеу популяциясы 82% ер адам, 39% ақ еуропалық нәсілінің өкілдері және 37% Азияның тумалары, орташа жасы 49 жаста; пациенттердің 89%-ында трансплантация кезінде НВeag- теріс ауру болды. Тиімділікке бағаланған 61 пациенттің (кем дегенде 1 жыл энтекавир алған) 60-ы трансплантациядан кейінгі профилактикалық схеманың бөлігі ретінде В гепатитіне қарсы иммуноглобулин (HBIg) қабылдады. Осы 60 пациенттің 49-ы HBIg емін 6 айдан астам уақыт бойы қабылдады. Трансплантациядан кейінгі 72 аптада байқалған 55 жағдайдың ешқайсысында ВГВ [ВГВ ДНҚ ≥50 ХБ/мл (шамамен 300 көшірме/мл) ретінде анықталған] ВГВ қайта вирусологиялық көрінісі болған жоқ және қалған 6 пациентті цензуралау кезінде тіркелген вирусологиялық рецидивтер болған жоқ. Трансплантациядан кейін барлық 61 пациенттің HBsAg төмендеуі болды, ал кейінірек олардың 2-і HBsAg-оң болды, ДНҚ-ның анықталмаған деңгейі (<6 IU/мл) сақталғанына қарамастан. Бұл зерттеуде жағымсыз құбылыстардың пайда болу жиілігі мен табиғаты бауыр трансплантациясын алған пациенттердегі күтулерге және белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. Балалар популяциясы: 189-зерттеу-НВeag-оң созылмалы В инфекциясы, бауырдың компенсацияланған ауруы және AЛT жоғарылауы бар 2-ден <18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдердің нуклеозидтермен емделмеген 180-і арасында энтекавирдің тиімділігі мен қауіпсіздігін зерттеу. Пациенттер энтекавирмен 0,015 мг/мг-ден күніне 0,5 мг-ға дейін (N = 120) жасырын емдеу немесе плацебо (N = 60) үшін рандомизацияланған (2:1). Рандомизация жас тобы бойынша стратификацияланды (2 жастан 6 жасқа дейін;> 6 жастан 12 жасқа дейін; және> 12 жастан <18 жасқа дейін). Бастапқы демографиялық деректер мен ВГВ ауруының сипаттамалары жас топтары бойынша 2 емдеу тобы арасында салыстырылды. Зерттеуге енгізілген кезде ВГВ ДНҚ-ның орташа мәні 8,1 log10 ХБ/мл және AЛT орташа мәні зерттеудің бүкіл популяциясы бойынша 103 Е/л болды. 48 және 96 апталарындағы негізгі тиімділік нүктесінің нәтижелері төменде кестеде келтірілген. Энтекавир — Плацебо* 48 апта — 96 апта — 48 апта n — 120 — 120 — 60 ВГВ ДНҚ < 50 ХБ/мл және сероконверсия HBeAga — 24,2% — 35,8% — 3,3% ВГВ ДНҚ < 50 ХБ/млa — 49,2% — 64,2% — 3,3,% Сероконверсия HBeAga — 24,2% — 36,7% — 10,0% Қалыпқа келуі AЛTa — 67,5% — 81,7% — 23,3% ВГВ ДНҚ < 50 ХБ/млa Бастапқы ВГВ ДНҚ < 8 log10 ХБ/мл — 82,6% (38/46) — 82,6% (38/46) — 6,5% (2/31) Бастапқы ВГВ ДНҚ ≥ 8 log10 ХБ/мл — 28,4% (21/74) — 52,7% (39/74) — 0% (0/29) aNC=F (аяқталмаған емдеу курсы = емдеу сәтсіздігі) * 48-аптада НВe-сероконверсиясы болмаған плацебо бойынша рандомизацияланған пациенттер зерттеудің екінші жылында бүркемеленбеген энтекавирге көшті; сондықтан рандомизацияланған салыстыру деректері тек 48-аптада ғана қол жетімді. Балалардың тұрақтылығын бағалау жалғасып жатқан екі клиникалық сынақта (028 және 189) НВeag-оң созылмалы ВГВ инфекциясы бар нуклеозидтермен ем алмаған бала жастағы пациенттердің деректеріне негізделген. Екі сынақ 1-ші жылы ем қабылдаған және бақыланатын 183 пациентте және 2-ші жылы ем қабылдаған және бақыланатын 180 пациентте тұрақтылық туралы мәліметтерді ұсынады. Генотиптік бағалау 96 аптада вирусологиялық серпіліс немесе 48 немесе 96 аптада ВГВ = 50 ХБ/мл ДНҚ болған барлық пациенттер үшін жасалды. 2 жыл ішінде ETV-ге генотиптік төзімділік 2 пациентте анықталды (2 жылдан кейін тұрақтылықтың жалпы ықтималдығының 1,1%). 2 жыл ішінде ETV-ге генотиптік төзімділік 2 пациентте анықталды (2 жылдан кейін тұрақтылықтың жалпы ықтималдығының 1,1%). Ересектердегі клиникалық төзімділік: бастапқыда 0,5 мг (нуклеозидтермен ем алмаған) немесе 1,0 мг (ламивудинге төзімді) энтекавир алған және 24 аптаға немесе одан кейін ПТР әдісімен ВГВ ВДНҚ өлшеуін жалғастыратын клиникалық сынақтардағы пациенттер төзімділікке бақыланды. 240 аптасында нуклеозидпен емделмеген зерттеулерде 240, ауыстырудың генотиптік белгілері - ETVr rtТ184, rtS202 немесе rtM250 кезінде энтекавир қабылдаған 3 пациентте және вирусологиялық серпілісі бар 2 пациентте анықталды (кестені қараңыз). Бұл ауыстырулар LVDr (rtM204V және rtL180M) алмастырулары болған кезде ғана байқалды. 5 жылға энтекавирге генотиптік тұрақтылықтың көрінісі 5. нуклеозидтермен емдеусіз зерттеулер 1 жыл — 2 жыл — 3a жыл — 4a жыл — 5a жыл Төзімділікке байқалған ем қабылдаған пациенттерб — 663 — 278 — 149 — 121 — 108 Көрсетілген жылдағы пациенттер: - ETVrв генотиптік көрініспен — 1 — 1 — 1 — 0 — 0 - вирусологиялық ұлғаюменг генотиптік ETVrc — 1 — 0 — 1 — 0 — 0 Жиынтық ықтималдық: - генотиптік ETVrв көріністері — 0.2% — 0.5% — 1.2% — 1.2% — 1.2% - вирусологиялық ұлғаюмен генотиптік ETVrв — 0.2% — 0.2% — 0.8% — 0.8% — 0.8% Нәтижелер 3-ші жылға 149 пациенттің 147-сі үшін энтекавирдің 1-мг дозасын және 3-ші жылға 149 пациенттің 130-ы үшін орта есеппен 20 апта ішінде және қосымша зерттеуде 4-ші жылға 121 пациенттің 1-і үшін 1 апта ішінде энтекавир мен ламивудиннің біріктірілген терапиясының 4-ші және 5-ші жылындағы барлық пациенттерді (кейіннен энтекавирмен ұзақ емдеумен) көрсетеді. 24 аптадан кейін немесе одан кейін 58 аптаға дейін (1 жыл), 58 аптадан кейін 102 аптаға дейін (2 жыл), 102 аптадан кейін 156 аптаға дейін (3 жыл), 156 аптадан кейін 204 аптаға дейін (4 жыл) немесе 204 аптадан кейін 252 аптаға дейін (5 жыл) ПТР әдісімен зерттеу кезінде ВГВ ДНҚ-ның кем дегенде бір өлшемі бар пациенттерді қамтиды. Пациенттердің сондай-ақ LVDr ауыстыруы бар. г ≥ 1 log10 кейінгі өлшеулермен расталған ПТР әдісімен немесе уақыттың бақылау сәтінің соңында ВГВ ДНҚ-ның ең төменгі мәнінен ұлғаюы. ETVr алмастырулары (LVDr rtМ204v/i ± rtL180m ауыстыруларына қосымша) зерттеудің басында 10/187 (5%) ламивудинге төзімді пациенттерден тұратын изоляттарда байқалды, олар ламивудинмен емдеуден бұрын осы тұрақтылықтың ауыстырылуын таңдауға болатындығын және олар энтекавирмен емдеуге дейін төмен жиілікте болуы мүмкін екенін көрсетті. 240 аптадан кейін 10 пациенттің 3-і вирусологиялық ұлғаюды бастан кешірді (≥ 1 log10 ең төменгі мәннен жоғарылауы). Ламивудинге төзімділікті зерттеуде 240 апта бойы энтекавирге төзімділіктің көрінісі кестеде жинақталған. 5 жылға энтекавирге генотиптік тұрақтылықтың көрінісі, ламивудинге төзімділікті зерттеу 1 жыл — 2 жыл — 3a жыл — 4a жыл — 5a жыл Төзімділікке байқалған ем қабылдаған пациенттерб — 187 — 146 — 80 — 52 — 33 Көрсетілген жылдағы пациенттер: - ETVrв генотиптік көрініспен — 11 — 12 — 16 — 6 — 2 - вирусологиялық ұлғаюмен генотиптік ETVrв — 2e — 14e — 13e — 9e — 1e Жиынтық ықтималдығы: - генотиптік ETVrв білінуімен — 6,2% — 15% — 36,3% — 46,6% — 51,45% - вирусологиялық ұлғаюмен генотиптік ETVrв — 1,1%e — 10,7% e — 27% e — 41,3% e — 43,6% e Нәтижелер энтекавир-ламивудинмен біріктірілген терапияны қолдануды көрсетеді (содан кейін энтекавирмен ұзақ мерзімді терапия), 3-ші жылдағы 80 пациенттің 48-і үшін орташа есеппен 13 апта, 4-ші жылдағы 52 пациенттің 10-ы үшін 38 апта және 5-ші жылдағы 33 пациенттің 1-іне қосымша зерттеу кезінде 16 апта бойы. ПТР зерттеуі кезінде 24 аптадан 58 аптаға дейін (1 жас), 58 аптадан 102 аптаға дейін (2 жас), 102 аптадан 156 апта (3 жас), аптадан кейін немесе одан кейінгі уақытта ПТР зерттеуі кезінде HBV ДНҚ-сынағы бар науқастар кіреді. 156-дан 204 аптаға дейін (4 жас), немесе 204 аптадан 252 аптаға дейін (5 жас). Пациенттердің сондай-ақ LVDr ауыстыруы бар. ≥ 1 log10 кейінгі өлшеулермен расталған ПТР әдісімен немесе уақыттың бақылау сәтінің соңында ВГВ ДНҚ-ның ең төменгі мәнінен ұлғаюы. e кез келген жылы ETVr пайда болуы; көрсетілген жылы вирусологиялық ұлғаю. Бастапқы ВГВ ДНҚ-сы бар ламивудинге төзімді пациенттер арасында < 107 log10 көшірме/мл, 64% (9/14) 48-аптада ВГВ ДНҚ <300 көшірме/мл-ге жетті. Бұл 14 пациенттің зерттелетін барлық популяцияға қарағанда энтекавирге генотиптік төзімділігінің төмен жиілігі (кейінгі 5 жылдан кейін жиынтық ықтималдығы 18,8%) болды (кестені қараңыз). Сондай-ақ, 24-аптада ВГВ < 104 log10 көшірмесі/мл ДНҚ-ға ПТР әдісімен жеткен ламивудинге төзімді пациенттер қол жеткізбегендерге қарағанда тұрақтылық жиілігінің төмендігіне ие болды (тиісінше 60.5% [n = 135] салыстырғанда 5 жылдық жиынтық ықтималдығы 17.6% [n = 50]). 2 және 3 фазаның клиникалық зерттеулерінің кешенді талдауы: 2 және 3-фазалардың клиникалық зерттеулерінен энтекавирге төзімділік туралы деректерді тіркеуден кейінгі кешенді талдауда энтекавирге төзімділікті негіздейтін rtA181C ауыстыру туындайтын энтекавирмен емдеу кезінде 1461 пациенттің 5-інде анықталды. Ауыстыру тек ламивудинге төзімділікті негіздейтін rtL180M плюс rtM204V алмастыруларының қатысуымен анықталды.

Препаратты тағайындауды созылмалы вирустық гепатитті емдеуде тәжірибесі бар дәрігер жүзеге асыруы керек. Дозалау режимі Бауырдың компенсацияланған зақымдануы Нуклеозид аналогтарын қабылдамаған пациенттер: энтекавирдің ұсынылатын дозасы күніне 1 рет 0.5 мг құрайды (тамақ ішумен немесе тамақ ішпей). Ламивудинге резистентті пациенттерге (яғни, анамнезінде ламивудинмен емдеу аясында сақталып қалған В гепатиті вирусымен виремиясы бар пациенттерге, немесе ламивудинге резистенттілігі расталған пациенттерге) 1 мг энтекавирді күніне 1 рет тағайындау ұсынылады, оны аш қарынға қабылдау керек (яғни, тамақтан кейін кемінде 2 сағат және келесі тамақтанудан 2 сағат бұрын). LVDr мутациясы және ламивудинге резистенттілігі болған кезде энтекавирді және екінші вирусқа қарсы препаратты (ламивудинге немесе энтекавирге айқаспалы резистенттілігі жоқ) біріктіріп қолдану энтекавирмен монотерапиямен салыстырғанда анағұрлым артық болып табылады. Бауырдың декомпенсацияланған ауруы Бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар ересек пациенттер үшін ұсынылатын доза-күніне бір рет 1 мг, оны аш қарынға қабылдау керек (тамақ ішкенге дейін 2 сағаттан бұрынырақ немесе одан кейін 2 сағаттан кейінірек). Емдеу ұзақтығы Емдеудің оңтайлы ұзақтығы белгісіз. Емдеуді тоқтатуды келесі жағдайларда қарастыруға болады: • HBeAg оң ересек пациенттерде емдеу кемінде ВГВ сероконверсиясына (HBeAg жоғалтылуы немесе екі сарысу үлгісінде бірінен соң бірі кемінде 3-6 ай ішінде анти-HBe анықталған ВГВ ДНҚ жоғалтылуы) қол жеткізгеннен кейін кемінде 12 ай бойы немесе HBs сероконверсиясы сәтіне дейін немесе егер тиімділігі жоғалса жүзеге асырылуы тиіс; • HBeAg теріс ересек пациенттерде емдеу HBs сероконверсиясына дейін немесе тиімділігінің жоғалғандығы анықталғанға дейін жүзеге асырылуы тиіс. Ұзақ уақыт бойы, 2 жылдан астам емдегенде таңдалған емнің жалғастырылуы пациент үшін қолайлы болып қалып отырғандығына көз жеткізу үшін, жүйелі түрде қайта бағалап отыру қажет. Бауырдың декомпенсацияланған ауруы немесе бауыр циррозы бар пациенттер үшін емдеуді тоқтату ұсынылмайды. Балалар Педиатриялық пациенттерге энтекавирді тағайындау туралы шешім пациенттің қажеттіліктерін мұқият бағалауға негізделуі керек және терапия мен гистологиялық мәліметтерге жалпы көзқарастардың талаптарын ескеруі керек. Емді жалғастырумен вирусты ұзақ мерзімді басудың артықшылықтары В гепатитіне төзімді вирустың пайда болуын қоса алғанда, ұзақ мерзімді ем қаупіне қатысты бағалануы тиіс. Бауырдың компенсацияланған ауруы және оң HBeAg бар педиатриялық пациенттерде сарысулық АЛТ деңгейі емдеу басталғанға дейін кемінде 6 ай бойы және теріс HBeAg бар пациенттерде кемінде 12 ай бойы жоғарылауы тиіс. Дене салмағы кемінде 32,6 кг балаларға тамақпен бірге немесе онсыз тәулігіне бір рет 0.5 мг бір таблеткадан тағайындау керек. Педиатриялық пациенттер үшін емнің ұзақтығы Терапияның оңтайлы ұзақтығы белгісіз. Педиатриялық тәжірибеге сәйкес емдеуді тоқтату туралы нұсқауларды келесідей қарастыруға болады: • HBeAg оң пациенттерде емдеу ВГВ ДНҚ және НВе сероконверсиясын анықтаудың теріс тестілеріне қол жеткізгеннен кейін кемінде 12 ай жүзеге асырылуы тиіс (HBeAg жоғалтылуы немесе екі сарысу үлгісінде бірінен соң бірі кемінде 3-6 ай ішінде анти-HBe анықталған ВГВ ДНҚ жоғалтылуы) немесе HBs сероконверсиясы сәтіне дейін немесе энтекавирдің тиімділігі жоғалғанға дейін; емдеуді тоқтатқаннан кейін қан сарысуындағы АЛТ және ВГВ деңгейлерін үнемі бақылау қажет; • HBeAg теріс пациенттерде емдеу HBs сероконверсиясына дейін немесе тиімділігінің жоғалғандығы анықталғанға дейін жүзеге асырылуы тиіс. Бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар балалардағы фармакокинетикасы зерттелмеген. Егде жастағы пациенттер: дозаны жасына байланысты түзету қажет емес. Доза пациенттің бүйрек функциясының бұзылуына сәйкес түзетілуі тиіс. Жыныс және нәсіл: жынысы мен нәсілі үшін дозаны түзетудің қажеті жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер: креатинин клиренсі төмендеген кезде энтекавирдің клиренсі азаяды. Креатинин клиренсі <50 мл/минут, соның ішінде, 1 кесте бойынша гемодиализ және ұзаққа созылатын амбулаториялық перитонеальді диализ жүргізілетін пациенттерде энтекавирдің дозасын түзету ұсынылады. Ұсынылатын дозаны түзету қауіпсіздігі мен тиімділігі клиникалық тұрғыдан бағаланбаған шектеулі деректердің экстраполяциясына негізделген, сондықтан дозаны түзету кезінде вирусологиялық жауапты мұқият бақылау керек. 1 кесте. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде энтекавирдің ұсынылатын дозалары Креатинин клиренсі, мл/мин — Бұрын нуклеозидтік препараттарды қабылдамаған пациенттер — Ламивудинге резистентті пациенттер және бауырдың декомпенсацияланған зақымдануы бар пациенттер ≥50 — 0.5 мг күніне 1 рет — 1 мг күніне 1 рет 30–49 — 0.5 мг әр 48 сағат сайын — 0.5 мг күніне 1 рет 10–29 — 0.5 мг әр 72 сағат сайын — 0.5 мг әр 48 сағат сайын <10Гемодиализ* немесе ұзаққа созылатын амбулаториялық перитонеальді диализ — 0.5 мг әр 5–7 күн сайын — 0.5 мг әр 72 сағат сайын * Энтекавирді гемодиализ сеансынан кейін қабылдау керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде энтекавирдің дозасын түзету талап етілмейді. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін.

• белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • лактация кезеңі • 6 жасқа дейінгі балалар (дене салмағы 32,6 кг кем) • тұқым қуалайтын фруктозаны көтере алмаушылық, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы

Жиі • ұйқысыздық • бас ауыруы, бас айналуы, ұйқышылдық – құсу, диарея, жүрек айнуы, диспепсия • трансаминазалардың жоғары мөлшері • қажу Жиі емес • бөртпе, алопеция Сирек • анафилактоидтық реакция Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Пациенттерде энтекавирдің артық дозалануы жағдайлары туралы жекелеген хабарламалар бар. Артық дозаланған жағдайда пациентке мұқият медициналық бақылау жүргізілуі тиіс және қажет болған жағдайда, стандартты демеуші ем жүргізу керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілі бойынша медициналық қызметкерден кеңес алу ұсыныстар Егер Сіз дәрілік препараттың қолдану тәсілін түсінбесеңіз, медициналық қызметкерден кеңес алуды кеңес береміз.

Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер үшін дозалау режимін түзету ұсынылады. Ұсынылатын дозаның модификациялары шектеулі деректердің экстраполяциясына негізделген, ал олардың қауіпсіздігі мен тиімділігі клиникалық тұрғыдан бағаланбаған. Терапия кезінде вирусологиялық жауаптың мониторингі қажет. Гепатиттің қайталанулары Созылмалы В гепатиті кезінде кенеттен қайталанулар салыстырмалы түрде жиі кездеседі және АЛТ деңгейінің қысқа мерзімді өсуімен сипатталады. Вирусқа қарсы емді бастағаннан кейін кейбір пациенттерде АЛТ деңгейі жоғарылауы мүмкін, ал қан сарысуындағы ВГВ ДНҚ деңгейлері төмендейді. Өршулері, орташа алғанда, 4-5-ші аптада басталады. Бауырдың компенсацияланған ауруы бар пациенттерде қан сарысуындағы АЛТ жоғарылауы, әдетте, қан сарысуындағы билирубин концентрациясының жоғарылауымен немесе бауырдың декомпенсациясымен қатар жүрмейді. Бауырдың үдемелі ауруы немесе циррозы бар пациенттерді емдеу кезінде мұқият клиникалық және зертханалық қадағалау жүргізу керек, өйткені, мұндай пациенттердің гепатит өршіген кезде бауыр декомпенсациясына ұшырау қаупі жоғарырақ. В гепатитінен емделуді тоқтатқан пациенттерде, В гепатитінің күрделі жедел қайталану жағдайлары байқалған. Емдеуден кейінгі өршу, әдетте, ВГВ ДНҚ көбеюімен байланысты, соның ішінде, өлімге соқтырған жағдайлары болған. Әдетте, өршулер бұрын нуклеозидтер аналогын қабылдамаған пациенттерде, емдеу аяқталғаннан кейінгі 23-24-ші аптада басталады. Олардың көпшілігі HBeAg теріс пациенттерде тіркелген. Бауыр функциясын клиникалық және зертханалық қадағалаулар гепатитті емдеу тоқтатылғаннан кейін кемінде 6 ай бойы, бірдей уақыт аралығында бақылануы тиіс. Қажет болса, В гепатитіне қарсы емдеуді қалпына келтіру ақталуы мүмкін. Бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар пациенттер Бауырдың компенсацияланған зақымдануы бар пациенттердегі көрсеткіштермен салыстырғанда, ауыр жағымсыз құбылыстар көрсеткіштерінің жоғарырақ болуы, емге себебіне байланыссыз, бауырдың декомпенсацяланған зақымдануы, атап айтқанда, Чайлд-Туркотт-Пью жіктеуі бойынша С класы бар пациенттерде байқалған. Мұндай пациенттер лактоацидоздың және гепаторенальді синдром сияқты жағымсыз реакциялардың туындау қаупіне көбірек ұшырайды. Сондықтан, пациеттердің мұндай тобында клиникалық және зертханалық көрсеткіштерін мұқият қадағалау қажет. Лактоацидоз және стеатозбен жүретін ауыр гепатомегалия Нуклеозидтердің аналогтарымен емдеу кезінде кейде пациенттің өліміне әкелетін ауыр гепатомегалиямен және стеатозбен байланысты лактоацидоз жағдайлары сипатталған. Энтекавир нуклеозидтердің аналогы болып табылатындықтан, ондай қауіпті жоққа шығармау керек. Нуклеозидтер аналогтарымен емдеуді аминотрансфераза деңгейлері жылдам жоғарылаған, үдемелі гепатомегалия немесе метаболизмдік лактоацидоз/шығу тегі белгісіз лактоацидоз жағдайларында тоқтату керек. Ас қорыту жолы тарапынан жүрек айнуы, құсу және іш ауыруы сияқты реакциялар лактоацидоздың дамуын білдіруі мүмкін. Ауыр, кейде өлімге соқтыратын жағдайлар панкреатитпен, бауыр жеткіліксіздігімен/ бауыр стеатозымен, бүйрек жеткіліксіздімен және сарысудағы лактат деңгейінің жоғарырақ болуымен байланысты болды. Нуклеозидтер аналогтарын гепатомегалиясы, гепатиті немесе басқа белгілі қауіп факторлары бар пациенттерге тағайындағанда, сақтық таныту керек (әсіресе, семіз әйелдерге тағайындағанда). Мұндай пациенттерге мұқият медициналық қадағалау жүргізу қажет. Дәрігерлер, АЛТ өзгерістері лактоацидоздың болуы мүмкіндігімен емес, созылмалы В гепатитінің зертханалық басқа маркерлерінің жауап реакциясына орай жақсаруымен байланысты екендігіне көз жеткізуі тиіс. Резистенттілік және ламивудинмен емдеуге келмейтін пациенттер үшін айрықша сақтық шаралары Ламивудин-резистентті алмасуларды кодтайтын, ВГВ-полимеразадағы мутациялар кейіннен салдарлы, соның ішінде, энтекавирге резистенттілікпен байланысты орын басулардың (ETVr) туындауына алып келуі мүмкін. Ламивудинмен емдеуге келмейтін пациенттердің азғантай пайызында, rtT184, rtS202 немесе rtM250 қалдықтарындағы ETVr алмасулар бастапқы күйінде болған. Ламивудинге резистентті емес пациенттерге қарағанда, ламивудин резистентті ВГВ бар пациенттерде кейіннен энтекавирге резистенттіліктің даму қаупі жоғарырақ. Энтекавирге дамыған генотиптік резистенттіліктің жинақталу ықтималдығы ламивудин-резистенттілік зерттеулерінде 1, 2, 3, 4 және 5 жыл емдеуден соң сәйкесінше 6%, 15%, 36%, 47% және 51% құраған. Халықтың ламивудин-резистентті тобында вирусологиялық жауапты жиі бақылап отыру және резистенттілікке қажетті тестілеуді жүргізу керек. Вирусологиялық жауабы оңтайлы емес пациенттерде энтекавирмен 24 апта емдеуден соң, емдеу кестесін қайта қарастыру керек. ВГВ кезіндегі ламивудин-резистенттілік тарихы құжатқа түсірілген пациенттерді емдеуден бастап, энтекавирді вирусқа қарсы екінші препаратпен (айқаспалы резистенттілігі ламивудинмен де, энтекавирмен де ортақ емес) біріктіріп пайдаланудың орнына құрамында тек энтекавир бар препаратпен емдеуді қарастыру керек. ВГВ кезіндегі бұрыннан бар ламивудин-резистенттілік бауыр ауруының дәрежесіне байланыссыз, энтекавирге резистенттілік қаупінің жоғарылығымен сипатталады. Бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар пациенттерде қандағы вирустың жоғарылауы бауыр аурының күрделі клиникалық асқынуларымен байланысты болуы мүмкін. Осы себепті, бауырдың декомпенсацияланған ауруы және ВГВ кезіндегі ламивудин-резистенттілігі бар пациенттерде, энтекавирді вирусқа қарсы екінші препаратты (айқаспалы резистенттілігі ламивудинмен де, энтекавирмен де ортақ емес) біріктіріп қолдануды энтекавирмен монотерапиямен салыстырғанда дұрыс нұсқасы ретінде таңдаған дұрыс. Педиатриялық пациенттер Вирусологиялық жауаптың төменгі жиілігі (ВГВ <50 ХБ/мл ДНҚ) ВГВ ≥ 8.0 log10 ХБ/мл ДНҚ бастапқы деңгейі бар балаларда байқалды. Энтекавир осы пациенттерде, егер әлеуетті пайда бала үшін әлеуетті қауіптен (мысалы, резистенттіліктен) асып кеткен жағдайда ғана пайдаланылуы тиіс. Кейбір педиатриялық пациенттер созылмалы В гепатитін ұзақ мерзімді немесе тіпті өмір бойы емдеуді қажет етуі мүмкін болғандықтан, энтекавирдің болашақ емдеу курсына әсерін ескеру қажет. Бауыр трансплантациясын бастан өткерген пациенттер: циклоспорин немесе такролимус қабылдайтын пациенттерде энтекавирмен емдеуге дейін және оның кезінде бүйрек функциясы мұқият бағалануы тиіс. Қатарлас С немесе D гепатиті бар пациенттер Қатарлас С немесе D гепатиті бар пациенттерде энтекавирдің тиімділігі туралы деректер жоқ. В гепатиті/АИТВ инфекциясы бар, қатарлас антиретровирустық ем қабылдамайтын пациенттер Энтекавирдің АИТВ және гепатит В вирусын бір мезгілде жұқтырған және АИТВ-мен бір мезгілде тиімді ем қабылдамайтын пациенттерге әсері зерттелмеген. Шектеулі клиникалық тәжірибе, егер энтекавир бұрын ВААРТ алмаған АИТВ инфекциясы бар пациенттерде В вирустық гепатиті инфекциясы кезінде пайдаланылған жағдайда, адамның иммун тапшылығы вирусының (АИТВ) кері транскриптазасының нуклеотидті тежегіштеріне резистенттіліктің ықтимал дамуын болжайды. Энтекавирмен емдеу ВAAРT қабылдамайтын АИТВ/HBV коинфекциясы бар пациенттерге қолданылмауы керек. Энтекавирдің АИТВ терапиясындағы тиімділігі зерттелмеген және оны қолдану ұсынылмайды. В гепатиті/АИТВ инфекциясы бар, қатарлас антиретровирустық ем қабылдайтын пациенттер Энтекавир АИТВ/HBV коинфекциясы бар 68 ересек адамда зерттелген, құрамында ламивудин бар ВAAРT режимін қабылдаған. Энтекавирдің HBeAg-теріс АИТВ-мен коинфекциясы бар пациенттерде тиімділігі туралы дәлелдер жоқ. CD4 жасушаларының саны төмен (<200 жасуша/мм3) АИТВ инфекциясы бойынша пациенттер туралы шектеулі ақпарат бар. Пациенттерге арналған жалпы ақпарат Пациенттерге энтекавирмен емдеу В гепатитінің берілу қаупін төмендетпейтіні туралы хабарлау керек, сондықтан тиісті сақтық шаралары қабылдануы тиіс. Энтекавир Вива Фарм препаратының құрамында лактоза моногидраты бар. Сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, лактазаның абсолютті тапшылығы немесе глюкоза-галактозаның мальабсорбциясы бар пациенттерге бұл препаратты қолдануға болмайды. Арнайы ескертулер Жүктілік кезінде Энтекавирді жүкті әйелдерге қолдану туралы тиісті мәліметтер жоқ. Энтекавир жүктілік кезінде, егер анаға әлеуетті пайда ұрыққа төнетін қауіптен басым болса ғана және, өте қажет болған жағдайларды қоспағанда, қолданылмауы керек. Лактация кезінде Энтекавирдің емшек сүтіне өтетін-өтпейтіні белгісіз. Энтекавирді емдеу кезінде емізуді тоқтату керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Көлік құралдарын басқару немесе назар аударуды қажет ететін басқа жұмыстарды орындау кезінде абай болу керек, өйткені бас айналуы, қажу және ұйқышылдық дамуы мүмкін.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Энтекавир көбінесе бүйрек арқылы шығарылатындықтан, бүйрек функциясын төмендететін немесе өзекшелік сөлініс деңгейінде бәсекелесетін дәрілермен бір мезгілде енгізгенде, энтекавирдің немесе аталған дәрілердің қан плазмасындағы концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Энтекавирді ламивудинмен, адефовирмен, дипивоксилмен немесе тенофовирмен бір мезгілде тағайындағанда, елеулі өзара дәрілік әрекеттесулері анықталған жоқ. Энтекавирдің бүйрек арқылы шығарылатын немесе бүйрек функциясына әсер ететін басқа препараттармен өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Энтекавирді осындай препараттармен бір мезгілде тағайындағанда пациенттерді мұқият бақылау керек. Энтекавир мен ламивудин, адефовир немесе тенофовир арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесу байқалған жоқ. Энтекавир Р450 цитохромы жүйесінің (CYP450) субстраты, тежегіші немесе белсендіргіші болып табылмайды. Сондықтан, энтекавирді бір мезгілде қабылдағанда CYP450 арқылы дәрілік өзара әрекеттесу ықтималдығы аз. Педиатриялық пациенттер Дәрілермен өзара әрекеттесу ересектерде ғана зерттелген.

Сақтау мерзімі 3.5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!