Аддитивті фармакологиялық әсеріне орай, басқа апиындық анальгетиктерді, бензодиазепиндерді немесе алкоголь сияқты ОЖЖ басқа депрессанттарын, басқа седативті/ұйықтататын дәрілерді, анксиолитиктерді, транквилизаторларды, миорелаксанттарды, жалпы анестетиктерді, антипсихотиктерді немесе басқа апиындарды бір мезгілде пайдалану тыныс алудың бәсеңдеуі, терең седативті әсер, кома немесе өлім қаупін ұлғайтуы мүмкін.
Бұл препараттарды емдеудің ықтимал баламалы нұсқалары талапқа сай болмаған пациенттерге қолдану үшін резервтік қатарлас тағайындау:
дозалануын және ұзақтығын ең төменгі қажеттісіне дейін шектеңіз. Пациенттерде тыныс алудың бәсеңдеуінің және седацияның белгілері
бар-жоғын мұқият қадағалаңыз.
Серотонинергиялық препараттар:
апиындарды серотонинергиялық нейротрансмиттерлік жүйеге ықпал ететін, серотонинді кері қармаудың селективті тежегіштері (СКҚСТ), серотонинді және норэпинефринді кері қармаудың селективті тежегіштері (СНКҚСТ), үш циклді антидепрессанттар (TCAs), триптандар, 5-HT3 рецепторларының антагонистері, серотониннің нейротрансмиттерлік жүйесіне ықпал ететін дәрілік заттар (мысалы, миртазапин, тразодон, трамадол) және моноаминоксидаза (МАО), тежегіштері (психикалық бұзылыстарды емдеуге арналғандар, сондай-ақ линезолид және метиленді көкті вена ішіне енгізу сияқты басқалары) сияқты басқа дәрілік заттармен бір мезгілде қабылдау серотониндік синдромға әкеліп соқты.
Егер бір мезгілде қолдану қажет деп саналса, пациентті мұқият бақылаңыз, әсіресе емдеуді бастаған кезде және дозаны түзеткенде. Егер серотониндік синдромға күдік туса, налбуфин енгізуді тоқтатыңыз.
Бұлшықет релаксанттары:
Налбуфин миорелаксанттардың қаңқа бұлшықеттеріне жүйке-бұлшықетті бөгегіш әсерін күшейтуі және тыныс алудың бәсеңдеу дәрежесін арттыруы мүмкін. Пациенттерде күткендегіден көбірек болуы мүмкін тыныс алудың бәсеңдеу белгілерінің бар-жоғына мониторинг керек, және қажет болса налбуфеннің және/немесе миорелаксанттың дозасын азайтыңыз.
Диуретиктер
Апиындар антидиуретикалық гормонның лықсуын тудырып, диуретиктердің тиімділігін азайтуы мүмкін. Пациенттерде диурездің азаюының және/немесе артериялық қысымға әсер ету белгілерінің бар-жоғына мониторинг керек және диуретиктің дозасын қажетіне қарай арттыру керек.
Моноаминоксидаза (MAO) тежегіштері
MAO (мысалы, фенелзиннің, транилципроминнің, линезолидтің) апиындармен өзара әрекеттесуі серотониндік синдром немесе апиындық
уыттылық (мысалы, тыныс алудың бәсеңдеуі, кома) түрінде білінуі мүмкін. МАО қабылдайтын пациенттерге немесе емдеуді тоқтатқаннан кейін 14 күннің ішінде налбуфинді пайдалану ұсынылмайды.
Егер апиынды шұғыл пайдалану қажет болса, тесттік дозаларды пайдаланыңыз және ауыруды емдеуге арналған аз дозаларды жиі титрлеңіз, бұл кезде артериялық қысымды және ОЖЖ мен тыныс алудың бәсеңдеу белгілері мен симптомдарын мұқият қадағалаңыз.
Этанол налбуфиннің орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін әсерін күшейтеді.
Антидпрессанттармен пайдаланған кезде бір немесе екі препараттың да дозасы азайтылуы тиіс.
Ауыруды басатын әсерін және басқа апиындық аналгетиктердің тыныс алуды бәсеңдетуін ішінара төмендетеді. Есірткіге тәуелділік аясында налтрексон «тоқтату синдромы» симптомдарының (енгізгеннен кейін 5 минуттан соң және 48 сағатқа дейін жалғасуы, қиын басылатын болуы мүмкін) дамуын жеделдетеді.
Антихолинергиялық белсенділігі бар дәрілік заттар, диареяға қарсы препараттар, соның ішінде лоперамид, ішек парезіне әкелуі мүмкін іш қатуының, несептің іркілуі мен ОЖЖ бәсеңдеуінің даму қаупін арттырады. Налбуфинді пайдаланған кезде пациенттерде несеп іркілуінің немесе асқазан моторикасы төмендеуінің белгілері бар-жоғына мониторинг қажет.
Налбуфин артериялық қысымды төмендететін дәрілік препаттардың, соның ішінде ганглиоблокаторлардың, диуретиктердің гипотензиялық әсерін күшейтеді. Метоклопрамидтің тиімділігін төмендетеді.
Үйлесімсіздігі. Басқа инъекциялық ерітінділермен бір шприцте араластырмау керек.
Налбуфин гидрохлориді 0,9% натрий хлориді ерітіндісімен, 5% Хартман ерітіндісімен үйлесімді.
Айрықша нұсқаулар
Аллергиялық реакциялар
- налбуфинді қолданғаннан кейін анафилаксиялық /анафилактоидты және басқа ауыр аса жоғары сезімталдық реакциялары туралы хабарланады; шұғыл демеуші ем қажет болуы мүмкін. Бұл реакциялар шокты, респираторлық дистресс-синдромды, тыныс алудың тоқтауын, брадикардияны, жүректің тоқтауын, гипотензияны немесе көмейдің ісінуін қамтуы мүмкін. Бұл аллергиялық реакциялардың кейбіреулері өмірге қауіп төндіруі мүмкін. Аллергиялық типтегі реакциялар туралы басқа да хабарларға стридор, бронх түйілуі, сырыл, ісіну, бөртпе, қышыну, жүрек айнуы, құсу, тершеңдік, әлсіздік және діріл жатады.
Серотониндік синдром
- серотониндік синдромның, өмір үшін потенциалд қаупі бар жай-күйдің туындау жағдайлары апиындарды серотонинергиялық препараттармен бір мезгілде пайдаланған кезде хабарланған.
Бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігі
- бүйрекүсті безі жеткіліксіздігі жағдайлары апиындарды бір айдан астам уақыт пайдаланғаннан кейін жиірек байқалды.
Дәрілік затты шамадан тыс пайдалану және тәуелділік
Налбуфин шамадан тыс пайдалануға, тәуелділікке және қылмыстық ауытқуларға түрткі болуы мүмкін.
Апиындарды қабылдайтын барлық пациенттерге шамадан тыс пайдаланудың және тәуелділіктің белгілеріне мұқият мониторинг қажет, өйткені апиындық анальгетиктерді пайдаланудың тіпті тиісті медициналық қолдану кезінде де тәуелділікке ұшырату қаупі бар.
Пациентке тиісті баға беру, тағайындау тәжірибесінің дұрыстығы, емге мезгіл-мезгіл қайта баға беріп отыру және дұрыс дозалау мен сақтау апиындық препараттарды шамадан тыс пайдалануды шектеуге көмектесетін тиісті шаралар болып табылады.
Налбуфинді шамадан тыс пайдалануға байланысты қауіптер
Налбуфинді шамадан тыс пайдалану артық дозалану және өлім қаупін тудырады. Налбуфинді алкогольмен және орталық жүйке жүйесінің басқа депрессанттарымен бір мезгілде шамадан тыс тұтынған кезде қауіп ұлғаяды.
Есірткілерді парентеральді түрде шамадан тыс тұтыну әдетте гепатит және АИТВ сияқты инфекциялық аурулардың берілуімен байланысты.
Педиатрияда қолдану
18 жасқа дейінгі балаларда қолданылуының қауіпсіздігі туралы деректер жеткіліксіз.
Жүктілік
Апиындық анальгетиктерді жүктілік кезінде ұзақ қолдану жаңа туған нәрестелерде апиындардың тоқтату синдромын тудыруы мүмкін.
Жүкті әйелдерде налбуфинге қатысты қолда бар деректер есірткілермен байланысты күрделі туа біткен ақаулар және түсік тастау қаупі туралы ақпарат беру үшін жеткіліксіз.
Налбуфинді босану кезінде тағайындаған кезде шарананың ауыр брадикардиясы туралы хабарланған. Налоксон бұл әсерлерді тоқтатуы мүмкін. Жүктіліктің ерте мерзімдерінде шарана брадикардиясы туралы ешқандай хабарлар болмаса да, мұның орын алуы ықтимал. Сондықтан налбуфинді жүктілік кезінде, потенциалды пайдасы шарана үшін қаупінен басым түскен, және шарана мониторингі, шаранаға кез келген потенциалды қолайсыз әсерін анықтау мен басқару сияқты тиісті шаралар қабылданған жағдайда ғана пайдалану керек.
Босану
Босану кезінде ананың налбуфинді қолдануына шарана мен жаңа туған нәрестенің жағымсыз реакциялары тіркелген, олар: шарананың брадикардиясы, босану кезінде тыныс алу бәсеңдеуі, апноэ, цианоз және артериялық гипотензия. Кейбір жағдайлар өмірге қауіп төндірді. Босану кезінде анаға налоксонды енгізу кейбір жағдайларда кері әсер етті. Налбуфинді толғақ және босану кезінде, оның потенциалды пайдасы бала үшін қауіптен асып кетсе ғана пайдалану керек. Налбуфинді жаңа туған нәрестелерге қолданған жағдайда тыныс алудың бәсеңдеуіне, апноэға, брадикардияға және жүрек аритмиясына қатысты бақылау керек.
Лактация
Шектеулі деректер налбуфиннің (налбуфин гидрохлоридінің) аздаған мөлшерде ғана (енгізілген дозаның 1%-дан азы) және клиникалық елеусіз әсермен ана сүтіне бөлінетінін айғақтайды. Емшек сүті арқылы налбуфиннің әсеріне ұшыраған балаларды шамадан тыс седацияға және тыныс алудың бәсеңдеуіне қатысты бақылау қажет. Тоқтату симптомдары емшек сүтімен қоректенетін балаларда апиындық анальгетикті тоқтатқанда немесе бала емізуді тоқтатқанда пайда болуы мүмкін.