Өте жиі
- назофарингит
- ұйқышылдық
Жиі
- анорексия
- депрессия, озбырлық, мазасыздық, ұйқысыздық, күйгелектік, ашуланшақтық, эмоционалды тұрақсыздық/көңіл-күйдің ауысуы,
- құрысулар, тепе-теңдіктің бұзылуы, бас айналу, летаргия, тремор
- бас айналу
- жөтел
- іш аймағының ауыруы, диарея, диспепсия, жүрек айну, құсу
- бөртпе
- астения/шаршағыштық
Жиі емес
- лейкопения, тромбоцитопения
- дене салмағының төмендеуі/жоғарылауы
- өз-өзіне қол жұмсау әрекеттері, суицидтік ойлар, психикалық бұзылулар, мінез-құлықтың бұзылуы, елестеулер, ашулану, шатасу, дүрбелең шабуылдары, эмоционалды тұрақсыздық/көңіл-күйдің өзгеруі, үрей
- амнезия, есте сақтау қабілетінің бұзылуы, атаксия/қимыл үйлесімнің бұзылуы, парестезия, назар аударудың бұзылуы
- диплопия, бұлыңғыр көру
- бауырдың функциональдық тестісінің қалыптан ауытқуы
- алопеция, экзема, қышу
- бұлшықет әлсіздігі, миалгия
- жарақаттар
Сирек
- инфекциялар
- панцитопения, нейтропения, агранулоцитоз
- эозинофилия және жүйелік реакциялар түріндегі дәрілік реакциялар (DRESS синдромы), аса жоғары сезімталдық (ангионевроздық ісіну мен анафилаксияны қоса)
- аяқталған өзін-өзі өлтіру, патологиялық ойлау, тұлғаның бұзылуы, делирий
- гипонатриемия
- хореоатетоз, дискинезия, гиперкинез, жүрістің бұзылуы, энцефалопатия, құрысулардың күшеюі, қатерлі нейролептикалық синдром*
- электрокардиограммада QT аралығының ұзаруы
- панкреатит
- бауыр функциясының бұзылуы, гепатит
- бүйректің жедел зақымдануы
- уытты эпидермалық некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема
- рабдомиолиз және қандағы креатинфосфокиназа белсенділігінің жоғарылауы*
Өте сирек
- обсессивті-компульсивті бұзылыс**
* Жапондық емес пациенттермен салыстырғанда жапондық пациенттерде таралуы айтарлықтай жоғары.
** Тіркеуден кейінгі бақылау барысында обсессивті-компульсивті бұзылулары (ОКБ) бар немесе анамнезінде психикалық бұзылыстары бар пациенттерде ОКБ дамуының өте сирек жағдайлары байқалды.
Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы
Леветирацетамды топираматпен бір мезгілде қолданғанда анорексияның даму қаупі артады.
Алопецияның кейбір жағдайларында леветирацетамды қабылдауды тоқтатқаннан кейін түкті жабынның қалпына келуі байқалды.
Панцитопенияның кейбір жағдайларында сүйек кемігінің бәсеңдеуі анықталды.
Энцефалопатия жағдайлары әдетте емдеудің басында пайда болды (бірнеше күннен бірнеше айға дейін) және емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтымды болды.
Балалар
Плацебо-бақыланатын және ашық кеңейтілген зерттеулерде леветирацетаммен жалпы 1 айдан 4 жасқа дейінгі 190 пациент емделді. Бұл пациенттердің алпысы плацебо-бақыланатын зерттеулерде леветирацетам қабылдады. Плацебо-бақыланатын және ашық кеңейтілген зерттеулерде леветирацетаммен 4 жастан 16 жасқа дейінгі барлығы 645 пациент емделді. Осы пациенттердің 233-і плацебо-бақыланатын зерттеулерде леветирацетамды қабылдады. Екі педиатриялық жас тобында да бұл деректер леветирацетамды қолданудың постмаркетингтік тәжірибесімен толықтырылады.
Сонымен қатар, 12 айға дейінгі 101 бала қауіпсіздікті тіркеуден кейінгі зерттеудің әсеріне ұшырады. Эпилепсиямен ауыратын 12 айға толмаған балаларда леветирацетамның қауіпсіздігіне қатысты жаңа проблемалар анықталған жоқ.
Леветирацетамның жағымсыз реакцияларының бейіні әртүрлі жас топтары үшін және эпилепсияны емдеуге рұқсат етілген көрсетілімдер үшін бірдей. Плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулердегі балалар үшін қауіпсіздік нәтижелері ересектерге қарағанда балаларда жиі кездесетін мінез-құлық және психикалық жағымсыз реакцияларды қоспағанда, ересектердегі леветирацетамның қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. 4 пен 16 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдерде құсу (өте жиі, 11,2%), қозу (жиі, 3,4%), көңіл-күйдің өзгеруі (жиі, 2,1%), аффект тұрақсыздығы (жиі, 1,7%), озбырлық (жиі, 8,2%). % ), қалыптан тыс мінез-құлық (жиі, 5,6%) және летаргия (жиі, 3,9%) басқа жас диапазондарына немесе жалпы қауіпсіздік бейініне қарағанда жиі тіркелді. Нәрестелер мен 1 айдан 4 жасқа дейінгі балаларда ашушаңдық (өте жиі, 11,7%) және үйлесімнің бұзылуы (көбінесе 3,3%) басқа жас топтарына немесе жалпы қауіпсіздік бейініне қарағанда жиі тіркелді.
Ішінара ұстамалары бар 4 пен 16 жас аралығындағы балаларда леветирацетамды қолдану қауіпсіздігін салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеуде леветирацетамның когнитивтік және нейропсихологиялық әсерлері бағаланды. Леветирацетамның плацебодан айырмашылығы жоқ (кем емес) деген қорытындыға келді, бұл Leiter-R назар аудару мен еске сақтау көрсеткіштерінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда өзгеріске қатысты, бұл хаттама бойынша популяциядағы еске сақтау экранының жиынтық көрсеткіші. Мінез-құлық және эмоционалдық функциямен байланысты нәтижелер валидацияланған құралды (CBCL – Ахенбахтың балалардың мінез-құлқын бақылау тізімі) пайдалана отырып стандартталған және жүйелі түрде өлшенген, леветирацетам қабылдаған пациенттерде өшпенділікпен мінез-құлықтың нашарлағанын көрсетті. Алайда, ұзақ мерзімді ашық зерттеу барысында леветирацетам қабылдаған сыналушыларда олардың мінез-құлқы мен эмоционалдық функциясының нашарлауы байқалмады; атап айтқанда, өшпенділікпен мінез-құлық көрсеткіштері бастапқы деңгейден нашар болған жоқ.
Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек
Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК
http://www.ndda.kz